Posts Tagged ‘Afrikaanse skrywers’


chess lord of the rings

Lord of the Rings chess set

chess winnie the pooh

Winnie the Pooh-chess set.

Sometimes you can get kids into chess if they play with themes-based chess sets. Little ones find it funny.  I’ve found a few. These are chess sets with themes based on story book tales and other fictional literature. Please click here to view more or to order one of these sets. On the left bar – of this link – you can click on ‘themed chess sets’ to view even more.

I’ve done an entry about chess in the movies before. On this link you can read my entry about chess in the movies. More than 1700 movies have used chess and it seems to me the movies do love chess! On this link you can read about the chess game in “Alice through the looking glass” and also read about Alice in Wonderland..the real Alice too. On my Chess Humour-page, you can see Steve McQueen and Faye Danaway in the famous chess scene from the movie: The Thomas Crown affair, 1968.

Martie Preller is an Afrikaans writer. I don’t have to say too much about her as you can only look at all her awards and know that she’s one of South Africa’s brilliant writers of fiction in Afrikaans as well as in English. She has published more than 50 books – the titles are on her website too. She also has written the Balkie-series, a very popular series in South Africa available in English too. She has sent me some scanned images from her books where chess is featured. Her own son is also a chess player. I have for you some extracts from her books and in particular from an English story too. This story hasn’t been published as yet and she’s hoping to find an overseas publisher willing to publish her book. The title of the story is: “The face of Ilev”. Near to the end in this story you read about chess.

Please click here for Martie Preller’s website.

1994: Silver Sanlam Award for Youth Literature for Anderkantland
1996: ATKV Children’s Book Award for Daar’s ‘n spook in my kas
1996: ATKV Children’s Book Award for Jy en Toetenkat
1996: C.P. Hoogenhout Medal for Anderkantland
1996: Sanlam Award for Youth Literature for In die tyd van die Esob
1998: In die tyd van die Esob is added to the Honours Role of IBBY (International Board on  Books for Young People)
1999: Runner-up in competition for short fiction (De Kat & Human & Rousseau)
2001: Alba Bouwer Award for Children’s Books for Die Balkieboek
2002: ATKV Children’s Book Award for Die Balkieboek
2003: Tienie Holloway Medal for Babalela and Lisa het ‘n plan
2004: M.E.R Award for Children’s Literature for Ek is Simon
2006: Tienie Holloway Medal for Diep, diep in ‘n donker bos 

Die hart van Zeebak

Die hart van Zeebak

I have copied Martie’s quotes as  sent to me. Some in Afrikaans, some in English. Please visit her website for more information and her CV in both languages.

Hart van Zeebak:
Ferdinand en Ben is ‘n tweeling en na ‘n ongeluk is Ben verstandelik gestrem. Ben was die uitblinker en Ferdinand die stiller ou. Na Ben se ongeluk, ignoreer al die maats ens hom natuurlik en skielik is Ferdinand baie belangrik vir almal ens ens. NOU is hy cool.  En hy voel ook hy moet “opmaak” vir Ben wat nou niks meer kan doen nie ens. Ferdinand probeer deal deur met sy fiets in die bosveld te gaan ry ipv om soos sy maats na matriek see toe te gaan. Toe beland hy in die dorpie – waar hy skaak speel en leandra hom kom weglok na ‘n ander planeet. Later kom hy weer terug. Praat weer met die ou man ens. Dus gaan dit eintlik oor skaak en die manier van speel en keuses ens. As ‘n beeld van die lewe ens.

Bladsy 19 – Die hart van Zeebak

“Hy kyk om hom. ‘n Paar tafeltjies met verbleikte rooi-en-wit geruite tafeldoeke. By ‘n tafeltjie in ‘n hoek sit ‘n ou man met ‘n skaakstel klaar uitgepak op ‘n skaakbord voor hom. Die ou man kyk na hom, glimlag en beduie met sy kop na die skaakstel. Hoekom lyk hy so bekend? wonder Ferdinand.

-nog skaakverwysings kan op bladsye 96-101 gevind word.

Zeebak 18,19

Zeebak 20,21

 Zeebak 95

These 3 images are scanned images from her Afrikaans story: Die hart van Zeebak. [The heart of Zeebak]- click on the images for a larger view.

Summary of Esob in IBBY’s catalogus:

“In die tyd van die Esob (In the Time of the Evil) is a science-fiction novel set somewhere in the future after the collapse of civilization.
Against the backdrop of a technocratic regime ma¬nipulated by an evil, coldblooded man and his android minions, each of four young people strives to be the win-ner in a competition that tests their physical, mental and survival skills. The main protagonist, Nina, takes the reader with her on an odyssey of shifting realities and transmuting landscapes that test her belief in reality, the meaning of existence and herself. It is a harsh and frustrating journey during which she has to learn to discern good from evil. In a time of unnatural colonization and brainwashing she has to learn the meaning and value of human emotions.
The book celebrates the strength and endurance of the human spirit. It is structured in a post modernistic way by means of a multi-layered perspective as three different narrators who may or may not be the same person, narrate the story.”




Martie Preller

– a free translation of
“In die tyd van die Esob”
(In the time of the Esob)
by the author
* “Bose” is the Afrikaans word for “evil” – I spelled it backwards in the original text. The “Esob” is a character in the story. As I could not use “evil” spelled backwards in English, I used the word “Ilev” as the name of this character.
© Martie Preller 2005

We all knew that we were the chosen ones. What we did not know was that that year would be different. Completely different from all previous years.

I knew Daniel, Leonard and Matilda well. I knew their weak points. We had lived together for three years. We had lived and learnt.

The competition in die Training School was fierce. Only the best came out on top. In the first year, there were forty candidates, the next year only twenty and the final year, there were only ten and of those ten, it was undisputed that Daniel, Leonard, Matilda and I would be chosen. We were the best by far.

But the formal announcement had not been made yet. Perhaps I should start my story there: on the day that Zufar and Zandra did the announcement: the day of the fiery red sun.


The amphitheatre glowed in the rays of the red sun. Our two pale round moons hung just above the two dark brown pillars of Odgo, one moon on each side of the entrance to the amphitheatre. The invited guests filled all the seats. The uninvited had to watch the ceremony on their screens.

The Winners of the previous years sat in the front row. They were wearing their red cloaks over their grey tunic suits This was the day, the long-awaited day.

Everyone was quiet. Our people never spoke unless it was necessary. We, the ten of our final year, stood behind the stage waiting for Zufar and Zandra to start the ceremony. We did not speak either, because there was nothing to say.

Daniel kept on throwing his cloak back over his shoulder. Leonard looked as if he was listening to a silent voice, his head slightly turned, with a frown on his face. Matilda was fiddling with her cloak’s tassels. The other six were just standing there. They would not exchange their grey cloaks for white ones. And they knew it.

The drums started rolling. It started as a soft murmur that grew and grew until it filled the amphitheatre with a sound so loud that it filled your head completely and then the drums waned until everything was quiet again. Zufar’s deep voice boomed through the amphitheatre. He talked in his usual staccato way. He irritated me today. When I was young, he was so impressive. Now he was just Zufar.

Then it was Zandra’s turn to speak. Her drawl would not let go of the words as if she wanted to keep them to herself. Her face was half hidden behind a turban that she wore low over her forehead. Zufar and Zandra were reciting the opening words. They too were Winners, long ago and were wearing their red cloaks.

The single shrill note of a trumpet called us to the stage. Everybody’s eyes were fixed on us. It was like that every year. Every year everybody already knew who would be chosen, but still they had to hear it officially from Zufar and Zandra.

We took up our seats in the front row. The trumpets tore the sky with the song of our people. But it was a song without words.

Zufar and Zandra announced our names one by one. Nina. Daniel. Matilda. Leonard. We stepped forward to receive our white cloaks. The silence in the amphitheatre was neutral. I never knew whether they cared or not.

Back in our seats, we dropped the grey cloaks and slung our white cloaks around our shoulders.

The drums rolled again and then the ceremony was over. Tomorrow would be our final preparation day.
———-end of extract of the story from the start.

—-near to the end.
“But now I have a problem.” He suddenly sat upright. “ Do you know the game of chess? No, of course you won’t. It dates from our pre-history. But in the game, you have a white queen and a black queen. But the problem is, although I have really enjoyed talking to you, I am now stuck with two blond queens, and the one will have to go, unfortunately. You have no chance against the other Nina. She is the better of you in all aspects, so I choose her. And I decided that Nina and Daniel would take over the city. A new ruler would be introduced. Nina, with Daniel at her side. But of course not, this Daniel.” He smiled. “And Nina would go down in the annals as the Queen who ruled with an iron fist.” He smiled again. “Now isn’t that a fitting description of Android-Nina?” he asked.

He was right. I stood no chance against Android-Nina. But I can put my hands around Ilev’s throat and squeeze the life out of him.

“And just in case you think you can do something to me, Nina,” he read my thoughts again. “I took precaution. There is a special code that only I know, that must be fed to the Master-Computer every thirty minutes. If that doesn’t happen, the Master-Computer is programmed to destroy the city and all its inhabitants immediately.”

Balkie, a character that features in the Balkie-series written by Martie. This series is available in English and Afrikaans – you can view it on her website.


Babalela Kensington

When you click on “Op die Internet” [on the internet] -on Martie’s webpage,  you will find an Afrikaans newspaper article about Babalela’s travels in London.

babalela andries maritz

Babalela in one of the books as illustrated by andriesmaritz.blogspot.com


If you click on this image, (it is an animated image), you will see the covers of about 7 more books written by Martie. It does take a second or two for the animation to change, so please have patience.

Die storie agter die storie van Vandag is nie gister nie

Ek het jare gelede begin wonder wat het van die karakters geword wat reeds hulle stories met my gedeel het in bestaande publikasies. Ek was seker hulle is daar êrens (in ’n storie-dimensie?) waar hullle voortgaan met hulle lewens. Ek was reg! Hulle het my weer gekry en het weer ’n stuk van hulle lewens met my gedeel. Hulle het natuurlik net ouer geword, soos ons almal, daarom is hierdie ’n roman vir volwassenes.
Die volgende karakters kom weer in Vandag is nie gister nie voor. Al die publikasies is huidig (Augustus, 2009) nog in druk.

Nina, Daniël, Matilda en Leonard

Nina, Daniël, Matilda en Leonard is die hoofkarakters in In die tyd van die Esob (Tafelberg, 1996).

“Die uitsonderlike Afrikaanse jeugboek kan kompeteer met sy Europese en Amerikaanse eweknieë.”
Uca Eiselen

Dit het in 1996 die Sanlamprys vir Jeuglektuur gewen en is in 1997 opgeneem in die IBBY Ererol (International Board on Books for Young People).

Sanlam-prysaanbeveling- op Martie se webbladsy

Die woorde in die tweede paragraaf van die gedeelte wat ek aanhaal uit Petra Grütter se Sanlam-prysaanbeveling vir In die tyd van die Esob het soms by my bly spook:

“’n Mens wil nie te veel van die boek self verklap nie, want dis ’n werklik uitdagende teks, wat ook van die keurders vereis het om hulle dinkmasjientjies in te stel vir nuutlees. ’n Boek soos die verstel die verwagtinge binne die hele jeugboekletterkunde – dit is baken leeswerk.
Wat ’n mens wel kan sê, is dat onvolkomenheid en voorlopigheid ook hier ’n rol speel – want die sentrale karakter, wat ook die wenner word, is ’n onvolkome persoonlikheid, en die getekende skryfster van die boek, wat uiteindelik ook in die teks manifesteer, laat ’n duidelike aanwysing na dat die teks ook nog nie klaar is nie. Dis ’n voorlopige verslag oor ’n buitengewone gebeurtenis, dinamies onvoltooid.”       
Ek het in 2000 vir ’n groep leerders by Linden Hoërskool in Johannesburg storiemaakklasse gegee. Hulle het ’n jaar of wat vantevore In die tyd van die Esob in die skool behandel en wou by my antwoorde hê, soos byvoorbeeld: Watter Nina het regtig die boek geskryf? Ek het natuurlik nie antwoorde gehad nie. Hoe moet ek weet? Nou het ek vir hulle ’n antwoord, waar hulle ookal nou mag wees – Nina in Vandag is nie gister nie móét nog In die tyd van die Esob skryf . . .

Ek weet nog steeds nie presies wat Petra bedoel het daarmee nie, maar dit het gevoel asof daar dalk nog iets moes kom – maar wat? In die tyd van die Esob was definitief “voltooid.”

Aanhalings uit In die tyd van die Esob

Bladsy 9

Dit het alles gebeur in die tyd van die Esob. Ons het almal geweet wie gekies sou word, maar wat ons nie geweet het nie, was dat daardie jaar anders sou wees, anders as al die vorige jare. Ek het Daniël en Leonard en Matilda geken. Ek het ge¬weet wat hulle swak punte was. Op slot van sake het ons drie jaar lank saam gebly en geleer.
Die kompetisie in die leerskool was straf. Net die bestes het bo uitgekom. Na die eerste jaar is die aanvanklike veertig kandidate uitgedun tot twintig, en die laaste jaar was ons net tien. En almal het geweet dat ek, Daniël, Leonard en Matilda die bestes sou wees. Miskien sal dit goed wees om ons storie daar te begin, by die dag toe Zufar en Zandra die aankondiging gedoen het, die dag van die rooison.

Bladsy 96

Die skrywer sit haar woordverwerker af en staan stram op. Sy kyk deur die venster. Dis laatmiddag; die reën is verby. “Kom, Leonard. Matilda!” roep sy haar twee steekhaarbrakkies. Hulle kom aangehuppel. Sy sit hulle halsbandjies aan. Sy sluit die voordeur oop. Die hondjies storm uit en trek haar agter hulle aan. Sy lei hulle veilig oor die straat. Die promenade is verlate. Die reën het seker die gebruiklike stappers weggehou
Sy stap af totdat sy die branders kan sien breek op die blinkswart rotse. Dan loop sy aan met die breë sement- paadjie. Daar sien sy horn sit. Op hulle bankie. Sy gaan sit langs hom. Hy glimlag. Twee middeljarige mense op ’n bankie langs die see.
“Is jou boek klaar?” vra hy.
Sy dink aan toe sy jonk was en hoe deurmekaar alles gevoel net. En sy dink aan hoe deurmekaar alles nou nog is. Wysheid en ouderdom loop nie noodwendig hand aan hand nie.
“’n Mens sien nie met jou oë nie, maar met jou hart,” sê sy.
“Is dit waaroor jou boek gaan?”
“Ek wens ek het geweet . . . Miskien,” sê sy na ’n rukkie. “’n Mens sien nie met jou oë nie, maar met jou hart,” herhaal sy. “Ek dink ek het dit êrens gelees.”
Sy kyk na die grys wolke wat swaar oor die see hang en wonder of iemand haar ook uitgedink het.

Ferdinand Daniël en Ben

Ferdinand Daniël en Ben kom albei voor in Die hart van Zeebak (Tafelberg, 2004). Ferdinand is die hoofkarakter wat probeer vrede maak met wat die ongeluk aan Ben gedoen het.
Die boek was in 2005 op beide die M-Net-boekprys (kort formaat) en die MER-prys vir kinder- en jeuglektuur se kortlyste.
Toe die storie van Vandag is nie gister nie begin bymekaar kom, het ek skielik besef dat Ferdinand se Leandra, op wie hy so verlief was in Die Hart van Zeebak besonder baie soos Nina in In die tyd van die Esob lyk, dus, natuurlik was Daniël se name Ferdinand Daniël en ná sy ervaring op Zeebak, het hy verkies om Daniël genoem te word . . .

Resensie van Die Hart van Zeebak in Die Burger: 8 Januarie 2005 deur Mariana Loots

Stel jou voor jou stoutste droom word waar. Die een droom wat jy geweet het nie ’n kans het om waar te word nie. Dit is presies wat met Ferdinand Basson gebeur. Bergaf met sy fiets bevind hy hom een laatmiddag skielik op ’n misterieuse dorp, misterieus en stil.
Hier daag ’n eksentrieke inwoner hom tot ’n potjie skaak, maar iets trek sy aandag: Wie is die pragtige blonde meisie wat hom bly ontglip?
Die Hart van Zeebak is ’n boeiende wetenskap- fiksie-verhaal vir tieners rondom 17 jaar. Die hoofkarakter, Ferdinand, was pas klaar met sy matriek eksamen toe hy deur Leandra, ’n inwoner van Zeebak, na ’n ander dimensie ontvoer word. Maar nie alles is pluis nie. Hoekom is daar so baie dinge wat hom aan sy tweelingbroer, Ben, herinner, voor en ná die ongeluk? En waarheen verdwyn die ou oom en tante by wie hy loseer bedags?
Benewens die nagmerries wat Ferdinand teister, bly volg ’n robot hom en ten spyte van al sy vrae, steek Leandra steeds iets vir hom weg. Daar is egter nie tyd om behoorlik oor hierdie dinge te tob nie: iemand moet Nimron en Supremus se bose planne stuit.
Die skrywer, Martie Preller, bied hierdie bildungsroman op kenmerkende wyse aan: ’n jong held moet verskeie (werklik en nie-so-werklike) hindernisse oorkom om dit waarvoor hy bestem is te bereik. Die roman staan veral uit vanweë die keurige taalgebruik. Preller skram nie weg van die moderne woordeskat nie, maar boet geensins die ryke tradisie van die Afrikaanse taaljuwele in nie. Die aanbod en verloop van die verhaal herinner aan een van Preller se vorige romans, In die tyd van die Esob (1996) Laasgenoemde speel ook in ’n surrealistiese werklikheid af en soos dit hoort, oorwin die goeie uiteindelik die slegte.
Die Hart van Zeebak is ’n opwindende, aksiebelaaide jeugroman wat te midde van alles wat gebeur ook onder die oppervlak kyk.
Deur Ferdinand se ervaringe sien lesers hoe om ook dieper dinge te hanteer, selfs al voel dit deel van ’n ander wêreld. Weer eens ’n roman met die Preller-gehaltemerk.

Aanhaling uit Die Hart van Zeebak

Bladsy 43

“Meneer,” begin hy, “het ons nie vanmiddag skaak gespeel nie?”
Die ou man kyk hom uitdrukkingloos aan. “Jong man,” sê hy. “Daar is baie werklikhede. Hierdie is maar een van hulle. Hy glimlag byna onmerkbaar, steek sy hand uit en streel oor die houtmasker. Wat bedoel hy? Baie werklikhede? Ferdinand wil ’n halfmiljoen vrae vra, en tog kan hy nie aan een dink nie. Wat is dit met hom? Dis sy. Dis die flippen alien wat hom so deurmekaar het. Hy is meteens doodmoeg, asof hy van baie, baie ver gekom het.
“Ek is nou net op pad bed toe,” sê die ou man. “Kom, laat ek jou wys waar jy kan slaap.” Hy stap na die kombuisdeel van die vertrek en haal ’n dik wit kers uit ’n kas en druk dit in ’n diep erdeblaker op die kas. Hy loop met die kers na die brandende fakkel en kantel die kers in die vlamme om dit aan te steek. Dit voel vir Ferdinand asof die ou man die een of ander ritueel uitvoer. Hy doen alles so stadig en presies. Dan flikker die dik wit kers onafhanklik van die fakkel. Met ’n kopknik na Ferdinand beduie die ou man hy moet hom volg.
Ferdinand loop soos ’n slaapwandelaar agter hom aan. Hulle klim op met die wenteltrap, die ou man effens moeisaam – sy een hand sleep oor die reling terwyl die ander die kers dra. Die vlammetjie speel heen en weer soos hulle loop. Dalk is hy soos ’n mot wat homself gaan verskroei in die lig?

Read Full Post »




image: storiewerf

English Readers – This is an Afrikaans entry about stories and books – mainly for teachers and teaching. There are a few links to English books too.

As jy hier is vir die stories – die PDF dokumente is verder af in hierdie inskrywing. Hierdie bloginskrywing is van ‘n hele paar jaar gelede – en die werkskaarte – neem dit in ag, alhoewel: stories bly stories!

Nuut bygevoeg: 2020 hierdie stories is van ‘n website wat hulpmiddels vir Onderwysers maak.






On this next link you can read about childrens’ books…English and Afrikaans. Some really great books to have.
This story is an Afrikaans story…Bollie Konyn

Kliek HIER vir Storiewerf – ‘n website vol stories. Kliek op hierdie link waar jy Jakkals-en-Wolf Stories kan kry en ook audio-files sal kry met stories en op hierdie link gaan jy lekker Afrikaanse verhale kry. Alle links in die inskrywing maak in ‘n nuwe bladsy oop!
This link has info on Dalene Matthee’s books and films. Books like Circles in the Forest, The Mulberry Forest, Fiela’s Child, etc. and on this link you can read about Alida Bothma, a book illustrator and artist.  These links will open in a new window.

Ek het al ‘n paar besoekers op die blog gehad wat sekere soek-terme ingesit het wat vir my ‘n aanduiding was dat daar dalk ‘n behoefte was na werkskaarte. Ek het in SA o.a. vir Gr4-Gr6 Afrikaans onderrig – wat ek natuurlik verskriklik geniet het. Ek het later o.a. begin om my eie werkskaarte op te stel deur begripsvrae en Taalkunde-vrae. Dit is ‘n probleem met boeke wat jy koop in die handel. Daar is goeie boeke meeste van die tyd, maar ek het altyd geglo dat ek my werk beplan rondom die kinders wat voor my in die klas gesit het. Jy kan nie ‘n boek koop en net so gebruik en dink dis altyd voldoende vir die spesifieke kinders in jou klas – jy as Onderwyser moet maar gedurig aanpassings maak. 

Met die werkskaarte kan jy die vragies afknip en verander volgens jou behoefte. Ek het die Word-dokumente omgeskakel in pdf, slegs omdat dit netjieser lyk. Die storie van die Reëndruppels het ek uit ‘n Daan Retief-boekie gekry met daardie titel – ‘n dierbare storie wat ek altyd met Gr3 gedoen het sodra ons by die waterkringloop gekom het. Die kinders het die storietjie baie geniet.

Hierdie pdf’s wissel vir kinders Gr3-Gr4. Selfs vir kinders in Gr 5/6/7 wat die taal as tweede taal het. Jy sal die kinders in jou klas ken en jou eie oordeel gebruik. 

Verder het ek ‘n paar van my gunsteling boeke – wat natuurlik van ‘n goeie paar jaar gelede is – maar van ons top Afrikaanse skrywers/skryfsters. Dit is ook boeke wat kinders graag gelees het in die tyd wat ek in beheer was van die Mediasentrum – vir 14 jaar. My groot gunsteling skrywers/skryfsters: Dolf van Niekerk, Maretha Maartens, Elsabe Steenberg, Hester Heese, Freda Linde, W. A. Hickey – net om ‘n paar te noem!

Die Pianis

Met sensitiewe
wip jou hande
oor swart en wit
en wit en swart
raak-raak hier,
rus-rus daar
‘n lange, ‘n korte
‘n agtste
en die molle en kruise
en linkerhandtekens,
kom lê hier warm op my hart.
Met solo’s en duete
het jy jouself tot in my siel begelei
en jy trap nou die pedale van my emosies
met jou sagte-sagte voete.
Met donderslae en diep akoorde
speel jy jouself al dieper in my wese in,
tot jy weer
tikkel, tokkel
flidder, fladder,
iewers ver agter die Baby Grand,
so ver,
so onbereikbaar ver,
dat jy netsowel ‘n opname kon gewees het.
Oor swart en wit
en wit en swart
en grys het nie ‘n plek nie,
en c’s en e’s
en vir jou bestaan ek nie verder as g nie.
maar vir my is jy alles,
want jy het jouself
met geoefende vingers
onlosmaakbaar déél van my gemaak,
jouself in my in getoonleer.

Maryke Wennick


Padda, jou grootoog ding,

Kan jy wip of kan jy spring?

O, jy kan wip,

Wip-wip tot op die klip.

Ek kan tog sing

jou skurwe ding:

Ka-tjie-rie, Ka-tjie-rie

My ouma het ‘n kie-rie,

‘n kier-rie.

Vir wat spring jy nou weg?

Jou maniere is maar sleg.

Ek praat dan nog met jou,

Ek wil net vra:

Hoeveel vratte het jou vrou?

Tot siens jou skurwe ding,

wat met jou paddaboudjies

in ons visdam spring!

 Al die volgende PDF’s maak in ‘n nuwe venster oop. Sien verder in die inskrywing nog PDF’s wat bygewerk is. [opgedateer Augustus 2011 – ek wou nie die werkskaarte ‘delete’ nie en het dit goedgevind om dit ook hier te plaas en hoop iemand sal dit kan gebruik!]

Bokkie met begripsleesvragies. Bokkie-begripslees-en-taal 

Die Hoogmoedige muskiet –  Die-hoogmoedige-muskiet 

Spookstories – Spookstories-gedig-leesbegrip   

Die Reëndruppels van Daan Retief –  Die-reendruppels 

Die verwaande Walvis Die-verwaande-walvis-gedig   

  Gedig: Skinderbek met vragies uit: 101 Diereverhale Gedig-skinderbek
Afrikaans leeskaart voels
Begripslees en vrae BOKKIE en taal lettergrepe
Begripsvrae Luilekkerhappie
Leeskaart Luilekkerhappie
Helen Keller
Sampie 2
Karoo gediggie
Reën gedig
Die verwaande walvis gedig met vrae
Storie van die sterre
Storie wat die San vertel het van Heisib en die Volstruis
Vrugte gedig
Jenny Seed Die 59 Katte Hierdie is slegs ‘n gedeelte van die storie.
Koue lande Leeskaart
Wereldreis gedig met vragies
padda gedig hoogmoed
Leeskaart Die eensame teepot
Die direkte rede-pdf’s is slegs strokiesprente waarvan die teks verwyder is en leerders kan self hul eie teks invul!
Direkte Rede 3
Direkte Rede 2
Direkte Rede 1
fiets gedig
Leesbegrip Liedjie

Kinders sonder fantasie ontspoor later
Elfra Erasmus
Sy het ‘n groot droom, sê die bekroonde kinder- en jeugboekskrywer Elsabe Steenberg. ‘n Droom oor busse vol boeke wat op al die dorpe in die land aandoen en waar kinders (en grootmense), soos oorsee, boeke op straat kan koop. Elsabe se jongste publikasie, die kleuterboek Kariena Karyn, oor ‘n meisietjie wat vir die donker bang is, het pas by J.L. van Schaik-uitgewers verskyn. In die verhaal gesels Kariena met die goudvis, wat ”borrel-orrel-gorrel”, en die botterblom, wat sy stingel swaai en kraai van die lag, oor hoekom sy snags so skreeu. Die boek, wat in Engels heet Katie Colly Wobbles, is fraai geïllustreer deur Alida Bothma. Elsabe meen daar het ‘n verandering (en gelukkig ‘n verbetering) plaasgevind in die kinderboektemas oor die jare. Vroeër is ”verskriklik afgeskryf op kinders”. Die boeke het gehandel oor sake waarin grootmense geïnteresseer was. Deesdae is kinderboeke egter meer ”kindgerig”. Maar lees kinders nog? ‘n Mens bekommer jou daaroor sê sy, maar sê sy hoor bemoedigende verhale oor kinders wat nie meer as ses boeke by die biblioteek mag uitneem nie en vir wie dit ‘n allemintige probleem is dat hulle eers twee dae later weer ses mag uitneem! Om die jong TV-geslag voor die vervlietende prentjies op die stel weg te kry, is daar net een oplossing: ouers moet kinders van kleins af lief maak vir boeke. Sy het vir haar kinders begin stories lees voordat hulle twee jaar oud was en vir haar een seun bly lees totdat hy elf was, bloot omdat hy daarvan gehou het. ” ‘n Kind betree ‘n boek soos hy die wêreld betree, dit word deel van sy ervaring van die lewe.” Die skool maak nie juis in hierdie verband ‘n positiewe bydrae nie. Onderwysers is so besig om die kinders te léér dat daar nie meer tyd gemaak word sodat hulle net kan sit en lees nie. Is daar in ons moderne samelewing plek vir sprokies, of moet dit, soos in sommige kleuterskole in Pretoria, verbied word omdat dit nie die ”werklikheid” is nie? Kinders het sprokies en fantasie besonder nodig, sê sy. In sprokies is altyd ‘n element van geweld, maar dit word ”deurgewerk”. ”Elke mens het geweld of woede in sy onderbewuste wat deurgewerk moet word. Kinders moet dit van kleins af leer.” Fantasie bevat gewoonlik ‘n dieper waarheid en is nodig om ‘n kind gebalanseer groot te maak. Kinders wat daarsonder grootword, ontspoor heeltemal. Hulle ontwikkel later persoonlikheidsversteurings omdat hulle reeds te veel werklikheid moes hanteer. ” ‘n Mens kan byna sê, wat bly oor as daar nie fantasie is nie. Sonder fantasie is die lewe so eendimensioneel.” Oor of stories ‘n les moet bevat, voel sy sterk. ”Ek gril daarvoor. Stories moet ‘n kind laat groei omdat dit oorspronklik anders is. Dit moet nooit ‘n versuikerde preek wees nie. Kinders is te fyn, hulle let dit dadelik op.” Dis juis hoekom sy vir kinders skryf. Omdat hulle eerliker is as volwassenes. Soos die bekende Nederlandse kinderboek-skrywer Guus Kuijer gesê het: jy kan nie kinders bluf met literêre foefies nie. ”Die terugvoer wat ek van kinders kry, is heerlik. Omdat hulle so eerlik is, sal hulle nie aan my skryf as hulle nie werklik die boek geniet het nie.” As kenner van kinderboeke is sy bekommerd oor die toekenning van pryse vir kinder- en jeugboeke in Suid-Afrika. ”Daar moet gewerk word aan die keurders.” Kyk ‘n mens na die boeke wat bekroon word, is dit duidelik die mense wat dit beoordeel, het nie kennis van kinders nie. Sy sonder egter die die laaste paar jaar se toekenning van die Scheepers-prys uit as meer in die kol. * Dr. Elsabe Steenberg is reeds verskeie kere bekroon, onder meer met die J.P. van der Walt-prys vir Klawervyf (1975), die Sanlam-prys vir Boom bomer boomste (1980), die Tafelberg-prys vir Eendoring met lang bene (1979), Goue fluit my storie is uit (1986) en die Zoeloe-vertaling van Masilo en die monster (1991) is bekroon met Maqhawe Mkhizi-HAUM-Daan Retief-prys vir kinderliteratuur.
Op skool is verskeie van haar boeke voorgeskryf, onder meer Rooi kanarie Hoepelbeen, Waar is Pappa se panfluit en Ken jy die weerligvoël.
Elsabé was altyd ‘n wenner
Marina le Roux
MISKIEN is Elsabe Steenberg in haar ryk en vol lewe nie na waarde geskat nie. Benewens kreatiewe en produktiewe skryfster was sy immers ook nog vrou en moeder, vertaler, resensent, akademikus, geliefde dosent en gewilde spreker by leeskringe en skryfskole. Maar daar was moontlik nie genoeg literêre bekronings nie. Die J.P. Van der Walt Prys twee maal, vir Klawervyf en vir Eendoring met lang Bene, die welverdiende Sanlam Prys vir Boom bomer boomste, en in 1993 die erepenning van die Akademie, het sy besonder waardeer. Maar sy het ‘n pragmatiese siening oor skryfpryse behou: “Dis so ‘n gedwonge soort ding. Wie wen, berus soms op wie die pryse toeken”, het sy by geleentheid gesê. Elsabé Steenberg was egter altyd ‘n wenner: onder haar toegewyde en getroue lesers, waaronder kleuters, kinders, tieners en volwassenes, en ‘n wenner oor die “draakstasie” in haar lewe. Nou is sy bevry van die rolstoel waarin sy die afgelope 20 jaar ‘n “vasgerankte” was. Ten spyte van die uitmergelende aanslae van veelvuldige sklerose, het sy steeds onwrikbaar geglo in die terapeutiese vennootskap met die letterkunde. Sy kon selfs met humor skryf oor haar siekte, die “gog”, die bedreigende “draakstasie” in haar outobiografiese werk Twee hang bo die Pad, vier Loop op die Mat:”Met genoegsame genade sal ek nou nie toelaat om die kern van dit wat ek is, aan te tas nie. Eerder sal jy my sterker maak, ‘n verbete vegter, ‘n dankbare mens. Maar ónderkry? O nee, onderkry sal jy my nie”. Hierdie lewensbeskouing het Elsabé Steenberg ten grondslag gelê. Sy was een van die mees prolifieke Afrikaanse skryfsters, veral dan van kinder- en jeuglektuur. As tiener het sy alreeds kortverhale gepubliseer, en haar eerste boeke het in 1968 verskyn : Die Moerasloper en Dat ek mag sien, wat vir televisie verfilm is as Sien jy nou? Sedertdien het daar ‘n wye verskeidenheid boeke, kortverhale, eenbedrywe, resensies en vaklektuur uit haar pen verskyn, vir volwassenes sowel as vir kinders Sy het egter altyd verkies om vir kinders te skryf, “omdat hulle tegelykertyd wond-baarder en oper is as grootmense én beter gewapen deur die vermoë tot verbeelding”. Die “wondbaarheid” van kinders is dan ook die herhalende tema in Steenberg se oeuvre. Gebore op Vrede, staan sy nou in die gees op Horeb, die hoogste piek van die Rooiberge by haar geliefde Clarens, en sy sien die beloofde land, sy glo en begroet dit.

In Engels…Tree more-Tree most
Update: August 2011 – Opdateer: Augustus 2011 – Ek hoop dat die volgende PDF-lêers ook bruikbaar gevind sal word. Maak seker oor die Woordeboekbladsynommers in die vragies, want dit sal verseker nie dieselfde as jou klas s’n wees nie.

Althea die stokroosfeetjie
Althea en die Stokroosfeetjie – storie met vragies
Die Diefstal
Die Diefstal – storie met vragies
Die Haan en die Mieliepit
Die Haan en die Mieliepit – storie met vragies

Die Ongeluk
Die Ongeluk – storie met vragies
Die pot met die drie pote
Die Pot met die drie pote – slegs die storie, geen vragies
Mini raak ‘n spogmotor
Mini raak ‘n spogmotor – storie met vragies
Tessa – storie met vragies
Wollie en Wippie
Wollie en Wippie – storie met vragies

Klik op die afbeelding vir ‘n groter weergawe

Die Leeu en die Muis -‘n Tradisionele fabel

Eendag beland ‘n piepklein muisie in die poot van ‘n yslike groot leeu. “Ek het jou gevang, Meneer Muisie, jy is myne!” brul die yslike groot leeu.”Asseblief, Grote Leeu, Koning van die Diere, moet my nie seermaak nie. Laat my asseblief los. My kinders wag vir my en die son sak al laag. As jy my loslaat, sal ek vir jou ook eendag ‘n guns bewys”, pleit die muisie.”Jy weet”, brul die yslike, groot leeu, “ek dink nie jy sal enige nut vir my wees nie. Jy is glad te klein om vir my gunste te bewys. Maar loop maar, ek sal jou lewe spaar ter wille van jou kinders. Toe, loop nou, voor ek van plan verander.”Piepklein Muisie skarrel vinnig weg en verdwyn in die bosse.’n Paar dae later word Grote Leeu in ‘n strik gevang. Hy is vas en kan nie roer nie. Hy brul en brul, maar kan nie loskom nie. Skielik hoor hy ‘n “piep-piep” hier naby hom. Sowaar, dit is dieselfde muisie wat hy ‘n paar dae tevore gevang het.”Lê stil”, piep die muisie, “Ek sal gou-gou die toue deurknaag, dan sal jy los wees.””Ag, ou Muisie,” kla Grote Leeu moedeloos, die toue is so dik en jou tandjies is so klein. Hoe sal jy dit regkry?”Maar die muisie hou net aan met knaag en sowaar, kort voor lank is daar ‘n yslike gat waardeur Grote Leeu kan kruip.”Baie dankie, Kleine Muisie. Jy het vandag my lewe gered. Al is jy baie, baie klein, het jy my gered toe ek magteloos was. Ek is jammer dat ek gedink het dat jy te klein is om my te help. Ek sal vir jou en jou kindertjies ‘n groot geskenk gee.” Hulle was vir ewig vriende. Source: Connexions

Die Skilpad en die Haas

‘n Skilpad is ‘n dier wat baie stadig beweeg.Eendag sê die uitgeslape skilpad vir Haastige Hasie: “Ek wed jou ek sal jou wen as ons twee resies hardloop.” Die hasie kyk verbaas na skilpad en dink by homself: “Ek het seker nie reg gehoor nie. Glo hierdie trapsuutjies nou regtig hy sal my wen? Weet hy nie hoe vinnig ek kan hardloop nie? Hier is nie ‘n hond op hierdie plaaswerf wat my kan vang nie!””Nou goed”, sê Haas, “ons kan môre resies hardloop en dan kyk ons wie kom eerste by die wenstreep aan.”Die volgende oggend het al wat dier is bymekaar gekom om hierdie resies dop te hou.Skilpad en Haas staan gereed.”Op julle merke, gereed en weg is julle!” roep die olifant en hy blaas die fluitjie so hard dat dit deur die bos weergalm.Haastige Haas spring met ‘n vaart in die pad.’n Groot stofwolk agtervolg hom en hy verdwyn heeltemal daaragter.Skilpad stap maar voetjie vir voetjie aan.Hy is baie rustig en glimlag vir homself.Hasie dink toe dat hy genoeg tyd het om nou eers ‘n bietjie te rus en ‘n bietjie te eet.Hy gaan lê uitgestrek in die koelte van ‘n groot boom en begin knibbel aan die smaaklike, vars, groen grassies wat daar naby hom groei. Dit smaak heerlik, dink hy, en lê agteroor.Hy lê so lekker dat hy insluimer en vergeet van Ou Skilpad.Skilpad is bult-op en bult-af.Hy kyk nie regs nie en ook nie links nie.Hy hou net aan.Uiteindelik is hy twee tree van die wenstreep.Dis toe dat Hasie wakker skrik en onthou!Hy spring soos ‘n weerligstraal daar weg, maar te laat!Skilpad is oor die wenstreep!Al die diere juig en klap hande vir die wenner.”Jy sien”, sê Skilpad, “dit is waar wat hulle sê: HOE MEER HAAS, HOE MINDER SPOED. Jy het gedink jy is vinniger as ek en toe het jy te gerus geraak.”Skilpad stap weg met ‘n glimlag wat nou nog breër is.

Read Full Post »

Read here about the book :”Circles in the Forest” and about “Big Foot”…

Afrikaans…scroll down….
Dalene Matthee was one of South Africa’s most talented authors, the best popular novelist that I know….. She wrote mainly in Afrikaans, but many of her books were translated into 14 other lanuages, such as Italian, Hebrew, Spanish, German, French, English, Icelandic, etc. Two of her books were filmed, “Fiela’s Child” and “Circles in the forest”…  Her first children’s novel…”Die Twaalfuur stokkie”… “The Twelve o’clock stick” was written in 1970. I LOVE this story and used to read the story to children in London-schools! They loved to listen to the Afrikaans Language and I explained the story via the pictures to them. It’s the best children’s story I’ve come across to explain to little children – age about 5-8 – the concept about time and the earth spinning around the sun… by using a stick in the sun. Read also about the memorial that was unveiled in Feb 2008 in honour of her!
HERE to read about Fiela’s Child, the movie.

Please click HERE to read about Dalene Matthee.

SA writers mourn Dalene Matthee
20/02/2005 21:20 – (SA)

Dalene Matthee – 1938-2005

Dalene Matthee dies 

Laetitia Pople , Die Burger

Cape Town – “Maybe she just held out until her new book, Die Uitgespoeldes, and its translation was done,” Dalene Matthee’s daughter Amanda said on Sunday after the author died in her sleep. The 66-year-old Matthee died in the Bayview clinic, Mossel Bay, early on Sunday morning. She was admitted to the clinic for heart failure on Thursday.

The death of Matthee – who was especially well known for her forest trilogy, of which the first, Kringe in ‘n Bos (Circles in a Forest, first appeared in 1984 and was reprinted 22 times – is being described as a huge loss for the Afrikaans reading public. “She was one of the most well-loved popular novelists in Afrikaans. “With her books such as Kringe, Fiela se Kind (Fiela’s Child), Pieternella van die Kaap and, more recently, Toorbos, she got the general Afrikaans public reading again, and she successfully bridged the gap between quality and popular literature,” said Eloise Wessels, chief executive of NB Publishers, on Sunday.

Novelist Elsa Joubert agrees. “She succeeded in getting people who never read Afrikaans to read in the language, and that’s been a wonderful contribution,” she says. The literary expert Wium van Zyl believes she was like Langenhoven.

“Like him, she had something to offer the intellectual reader and for the everyday reader. “She exposed the reader to various challenges. She was an ecologist and a mild feminist who considered the poor with attention and respect.”

If there’s someone whom the entire South African writers’ community mourns today, it would be Matthee, said Abraham H de Vries. “The voice of one of the best storytellers has fallen silent.“Only she could have written those forest stories – no one else could.”

Film-maker Katinka Heyns, who directed the movie based on the book Fiela se Kind, remembers how she spent two hours with Matthee in the Knysna forest. “The forest would tell Dalene if I may make the movie. She did not say a word and only sat listening. “And then I had to wait an enitre night before she gave the answer.”

Matthee was famous for the rigorous research she did for her books. She researched only her forest trilogy (Kringe, Fiela and Moerbeibos) for seven years, and Pieternella took three years’ research.

Matthee’s books were translated into 14 languages, including French, German, Spanish, Italian, Hebrew and Icelandic. She won the ATKV prize for good popular fiction four times and was honoured with a Swiss literature prize for her “energetic literary work and her passionate interest in nature conservation” in Zurich in 1993. Die Uitgespoeldes is the story of Moses Swart, a foundling raised by an Afrikaans family after being found under a jacket on the beach. Matthee is survived by her three daughters, Amanda and Hilary Matthee and Toni van der Walt. Her husband, Larius, died two years ago.
Origninal news article HERE as it was reported in 2005.
The forest novels
Kringe in ‘n bos (Circles in a forest) (1984)
Fiela se Kind (Fiela’s Child) (1985)
Moerbeibos (The Mulberry Forest) (1987)
Toorbos (Dream Forest) (2003)

Other published works
Die twaalfuurstokkie (The twelve-o’-clock stick) (1970)
’n Huis vir Nadia (A House for Nadia) (1982)
Petronella van Aarde, burgemeester (Petronella van Aarde,Mayor) (1983)
Brug van die esels (The Day The Swallows Spoke) (1993)
Susters van Eva (Sisters of Eve) (1995)
Pieternella van die Kaap (Pieternella from the Cape) (2000)
Die Uitgespoeldes (Driftwood) (2005)

 Dalene Matthee Memorial

Wow! I was sent SANPARKS-link by a blogger-friend, Chris after he’s read my post about Dalene Matthee and I want to thank him as this is really fantastic!
Dalene Matthee Memorial Unveiled at Wilderness National Park
On Saturday, 23 February 2008, close family, a few selected SANParks officials and the press witnessed the unveiling of a memorial in honour of the late writer, Dalene Matthee. It was Matthee ’s fervent wish to have her ashes scattered in the Knysna Forest and her three daughters saw it as a fitting remembrance to their mom, to have a special memorial erected in the place Matthee so loved.

“After three years this project has fallen into place and the family will be eternally grateful to the Wilderness National Park staff for making it all happen”, says Hillary Matthee, the writer’s youngest daughter.

SANParks contribution included the building of a boardwalk around the memorial, the renaming the big tree to the Dalene Matthee Big Tree and the marking of a circular hiking trail to the “Circles in a Forest” trail. The memorial, tree and trail will now form part of the park’s cultural heritage programme.

Matthee based many of her books, especially Fiela’s Child, Circles in a Forest and Moerbeibos on the life and people of the forest. Her books have been translated into 14 languages.

Dignitaries at the unveiling ceremony included Mvusy Songelwa (Regional Manager of the Garden Route National Parks) who unveiled the memorial, Edgar Nevuvhalani (People and Conservation Cultural Heritage Manager) and Dr. Razeena Omar (Executive Director: People and Conservation), who befittingly mentioned what an honour it is for SANParks to house a memorial for a woman who has done so much to bring nature and the forests to the hearts of all people who read her books.

The memorial, Big Tree and the Circles in a Forest Trail is situated at the Krisjan se Nek picnic site in the Goudveld Forest (close to Knysna), which now forms part of the Wilderness National Park. Jill Gordon, Park Manager, encourages all and especially school groups to come and pay homage to Matthee and explore the beauty of the forests

(Circles in the forest)

(Pieternella from the Cape)

(The Mulberry forest)

Nou wil ek meer oor van haar boeke – en ander skrywers se boeke –  in Afrikaans se… omdat ek van dit self gelees het en self ook ‘n blibioteek-onderwyseres is – Ja, ek het vir 9 jaar uit 2 skole se mediasentrums klas gegee. Honderde boeke is aangekoop – wat ‘n voorreg om die skole se mediasentrum-begroting by Uitgewers te gaan spandeer! Dit was gewoonlik ‘n daguitstappie! 

So is die volgende  boeke dan van my  gunstelinge vir kinders ouderdom 11-15/16…dalk ouer ook! Die Sakmense – Deur Maretha Maartens.  Wat ‘n fantastiese boek. Miriam was ‘n meisie  met’n donker gelaatskleur wie se familie onder “sakke” agter die landdroskantoor gebly het en hulle het groente en vrugte verkoop het om aan die lewe te bly. Thea was ‘n meisie met slegs een nier. Sy moet leer om met haar dialise-sakkie te leef, maar dis nog moeiliker om met haar skuldgevoel oor die weg te kom: sy weet sy is self daarvoor verantwoordelik dat haar ma se nier, wat kleintyd in haar oorgeplant is, heeltemal opgehou funksioneer het. Tog kan sy dit nie sê nie en intussen hou haar ma haar oupa daarvoor verantwoordelik.
Miriam is minderjarig en het nie die waarheid gepraat oor haar ouderdom nie. Dit was omdat sy haar familie wou help om onder die ‘sakke’ uit te kom en ‘n goeie lewe te he. Hulle het nie geld gehad vir skoolgaan nie en haar pa was slegs ‘n leegle-er en het niks gedoen om die familie te ondersteun nie.
Uiteindelik sou Thea en Miriam mekaar help, sodat elkeen kon leer hoe om haar sak weg te leef. Die boek is ‘n boek wat selfs die volwasse leser sal waardeer en geniet.

Sommige ander baie gewilde boeke onder die kinders: Die Boemelaars, Plek van die dolfyne,   ‘n Pakkie mieliepitte, Die Inkvoel en Geagte mej Snob.

Marilee McCallighan se boek- Wedloop teen die wind” – is ‘n boek vir kinders so 12-15 jaar. Arno is die seun-karakter in die storie  en sy pa was ‘n prokureur. Hy was ‘n puik atleet en toe skielik begin hy toe epileptiese aanvalle kry en moes hy na ‘n spesiale skool gaan, wat ‘n groot vernedering vir die pa en ma was – veral die ma! Hulle was gesiene mense in die omgewing en sy kon nie verwerk of aanvaar dat haar talentvolle seun dit moes oorkom en na so ‘n skool moes gaan nie.  

AddThis Social Bookmark Button 

Read Full Post »

As you know, I was tagged by Meghna ….…to do a meme! Read what a meme is….(pronounced like in “dream”)…on a post of 2 days ago……OK, it was REALLY very difficult to decide WHERE to start first, as my time is now very little after starting an IT course today! So, I had to think quickly what I will post, as there are so MANY things I could write about!!, but to limit it to only SEVEN! That was very difficult….I made a list, crossed out, started with another, crossed out again…and then just started with what jumped to my mind!!I will have to do another one and another and another and another and…..wow….
First of all, I do LOVE teaching, as I see teaching as a CALLING and not just a job…(like I heard some teachers saying that here in London..) for me it is NOT  just a job!……..My great grandad left Holland to teach in South Africa and I think the teaching -blood is running through my veins! Click
here to see pictures of the current school. The link will open in a new window. The old school, which was in his very own house, is about 2 km from the current school.
I used to teach Primary and don’t think I ever want to teach Secondary……but if I have to…..It will have to be a subject like ICT only, as I do like IT and to incorporate ICT in any aspect of my teaching.

I love reading, I LOVE books…not just “like” it….I have about a library packed away in South Africa and have slowly started to build one again. Children’s books….adult books…If I’m teaching, you will always find me in a bookshop, leaving with many books! A book as a present to me…and you will make my day! I also like writing stories. During secondary school, I used to get good marks for creative writing…what we also call “composition”….and I was always eager to get homework in composition….I just loved to let my mind flow….one of my favourite books is “The Pearl” by John Steinbeck. Another book by him…”Of mice and men”…read at the bottom of my post about a play…

Poetry!!! On this picture you can see a famous and well-known South African poet…Totius…(pen name) …..J D du Toit….he wrote some fantastic poems, some of them very moving, like the one about the death of his own child, killed by lightning….really an emotional poem! His daughter stood by an open window, when lightning struck and he was there to witness everything…as his poem tells us…read my translated version of his poem at the bottom of the post…

South Africa!!! ……..I love my country to bits! I have a passion for South Africa.  South Africa will always be THE place to be!! No other country is as beautiful as South Africa. People who want to differ…they haven’t been there….and if they still do after being there…then they haven’t seen South Africa!!! On this picture you can see Simonstown…Cape Town…Read the blog…anamericaninpretoria.blogspot.com – and you will see why she loves South Africa too. One reason why I LOVE my country and will always do, no matter what!

And…….of course……..if you don’t know it by now…you will NEVER know! CHESS! I never played it at school. During Primary at the age of about 10, my brother taught me…I got my first chess book at the age of 12 from my one sister…..with Fischer/Spasski games in the back….I do like Bobby Fischer’s games…..I played them through as a child as I had no one to play with! No one in my family wanted to play chess…then at Secondary…it was always just BOYS when we were called to play chess…and I felt intimidated by them…no other girls! And the boys…always giving you the “look”…as if they wanna say…”hey…a girl playing chess!! how is that possible!”…I really started to get into chess when at my second school, the Headteacher asked me to start chess…….and I was over the moon! My kids really did well….I left at that school with two teams, each team…. 10 players and two reserves and a lot of Junior children…in South Africa they are Gr1-Gr3 (7-9 year old) kids in line to join the teams later… (If you click on this pic, you will see a good checkmate position, this player’s rating is a bit low, he only started playing quite recently, but has picked-up very quickly and sometimes, I really have to be very careful with my moves! We play friendlies and while playing, I try to help him with the closing of his games, as this is where his problem lies at the moment.)

I like the colour red ….although purple-pinkish is also one of my favourites…This top is a beautiful top!

…CATS!! I’m a catlover! Cats are peaceloving animals! They have personalities of their own and they have their own language to speak to you!! Listen to your cat!! and try to understand its language!!
The poem that follows now, is the one Totius wrote about his child. Read my English Translation further down….and I hope you enjoy it…although it’s a very sad poem!

John Steinbeck may have written “Of Mice and Men” as a novella, but he always had theatrical aspirations for it. After the book launched his literary celebrity in 1937, he turned it into a play, which began a respectable Broadway run later that year, and a critically acclaimed film followed. More stage and screen versions have been attempted, but no matter how good the dramatization, “Of Mice and Men” will always be that slim junior-high classic that (despite the teacher’s harping on foreshadowing) unlocked the gripping power of narrative storytelling…

O die pyn-gedagte

Totius….(JD du Toit)
O Die pyn-gedagte: My kind is dood! . . .
dit brand soos ‘n pyl in my.
Die mense sien daar niks nie van,
en die Here alleen die weet wat ek ly.

Die dae kom en die nagte gaan
die skadu’s word lank en weer kort;
die drywerstem van my werk weerklink,
en ek gaan op my kruisweg voort.

Maar daar skiet aldeur ‘n pyn in my hart,
so, dat my lewe se glans verdwyn;
Jou kind is dood met ‘n vreeslike dood!
En – ek gryp my bors van die pyn.

O Die bliksemgedagte! . . . Ja, lieflingskind,
een straal het jou skone liggaam verskroei,
maar bliksemstrale sonder tal
laat my binneste brand en bloei.

Sy was so teer soos ‘n vlindertjie,
sy’t lugtig omheen geswerf;
‘n asempie wind kon haar vlerkies breek
en – kyk watter dood moes sy sterf!

Hoe weinig die kinders wat so moet sterf,
dis een uit die tienduisend-tal,
en ag, dat dit sy was, en ek moes sien
dat sy dood in my arms val!

O Die pyn-gedagte: My kind is dood! . . .
dit brand soos ‘n pyl in my;
die mense die sien daar niks nie van,
en die Here alleen die weet wat ek ly.

Update…..as I promised…my own translation of the poem!

Oh the painful thought

Oh the painful thought: my child is dead!
It burns like a dart in my flesh…
People don’t see anything….
Only God knows my suffering!

Days come and nights go
Shadows grow tall and short
Behind me, the echo of my work’s moving spirit;
and I… continue my way to the cross

But then, a pain poked through my heart!
so much, the brilliance of my life disappeared;
Your child is dead; died a horrible death!
And I clenched my chest due to the pain…

Oh the thunderbolt-thought!….yes, beloved child!
One flash of lightning scorched your tender body,
but numerous thunderbolts burnt my heart
and left it …. bleeding

She was so tender, like a butterfly …
She glided lightly about;
A breath of wind could damage her tiny wings
and…what a death she died!

Few children die like this
only one in ten-thousand!
and oh!…It’s my little girl..
witnessed by me…. and died in my arms!

Oh the painful thought: my child is dead!
It burns like a dart in my flesh…
People don’t see anything…
Only God knows my suffering!
translated by….©~~Nikita

Die Vierkleur…Wikipedia

Die Vierkleur

Kom, burgers, trek die perde reg;
Nou vrou en kind goeien – dag geseg!
Jongkêrels, los die nôi se hand;
En seuns, verlaat jul moeders, want
Daar gaan ‘n strydroep deur die land!
Gryp nou die teuels bymekaar –
Die vierkleur is weer in gevaar!

Die regterhand gryp die visier,
Die bors oorkruis ‘n bandolier;
Die spore in die sonskyn blink,
Stiebeuels teen mekaar weerklink,
Die ketel aan die saal rinkink.
Kom, burgers, hou nou bymekaar –
Die vierkleur is weer in gevaar!

Laat aan die trippelaar sy pas,
Maar hou die vuurge hingste vas.
Die agterstes moet ingalop
Tot binne – in die ruiter – trop,
Die ponie en die bossie – kop.
Kom burgers, ry so bymekaar-
Die vierkleur is weer in gevaar!

Trek burgers, almal nou geteld,
Al voort maar deur die wye veld,
En of jul al omlaag verdwyn,
Of op die heuwels weer verskyn –
Wys altyd weer die slingerlyn.
Kom, burgers, trek so bymekaar –
Die vierkleur is in gevaar!

En moet jul val, val dan met eer,
Met die oog die vyand toegekeer;
Val op die grense, man en perd,
Die oue vierkleur is dit wêrd,
En die eerkroon wenk al uit die vert.
Val burgers, val dan bymekaar –

Maar een Suid-Afrika
Gee my ‘n roer in my regterhand,
Gee my ‘n bok wat vlug oor ‘n rand –
En ‘n flukse perd om hom weg te dra:

Gee my Suid-Afrika.

Gee my ‘n kamp waar bossies groei,
Gee my ‘n fraai volstruis wat broei –
En ‘n Boerseun wat baie wa:

Gee my Suid-Afrika.

Gee my ‘n koppie om op te staan,
Gee my die Swartland met al sy graan –
En nooit of te nimmer hoor jy my kla:

Gee my Suid-Afrika.

Gee my ‘n vlakte ruim en wyd,
Gee my die veld se oneindigheid –
En die lekker geur wat die lug daar dra:

Gee my Suid-Afrika.

Uit: Gedigte
A.D. Keet


Wees sterk! Daar’s ‘n nasie te lei,
daar’s ‘n stryd te stry, daar’s werk!
Daar’s nie na guns of eer te kyk,
daar’s nie na links of regs te wyk,
daar’s net te swyg en aan te stryk–Komaan!

Wees trou! Daar’s ‘n volk te leer
om homself te eer, te bou;
om God en God alleen te vrees,
aan aard en taal getrou te wees,
gesond en waar van hart en gees–Komaan!

Wees fier op ‘n voorgeslag waard,
in wil en in daad gespier!
Hul lewensweg het ons gewys
om trou te wees aan waarheidseis.
Wie laak mag laak, wie prys mag prys–Komaan!

Read Full Post »