Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘memories’ Category

English readers: please slide down for a short version

Hierdie foto was jaaa-re gelede geneem, ek dink ek was 15-16 gewees het. Ek het ‘n ou kodak-kamera gehad – wat ek gekry het vir ‘n staptoer in die Drakensberge. [Die inskrywing daaroor is iewers op my blog.] Daar het my voorliefde vir fotografie begin – later was ‘n beter kamera -‘n Chinon – as geskenk deur ‘n boyfriend vir my gegee, maar ongelukkig was tyd vir ‘n fotografiekursus bitter min op daardie stadium- as gevolg van studies. Terug by die plaas: Iemand het nou die dag gevra dat meer plaasstories vertel moet word. As jy op ‘n plaas groot geword het, sal jy weet dat dit net onmoontlik is om los te trek en blah! daar’s alles soos ‘n bord kos wat opgedien word. Daar’s net heeltemal te veel en daar is ‘n sekere ‘iets’ wat jou gedagtegang prikkel en jy dan weer iets spesifieks onthou – iets wat miskien beter in jou geheue ingeprent is as meeste ander dinge wat in die normale gang van sake op ‘n plaas gebeur. Ek was besig om deur ritse en ritse foto’s te gaan – letterlik honderde en die einde is nog niet in sig! – toe ek dié foto van die eende sien. Hoeveel memories hierdie opgebring het, is onbeskryflik. Soveel het deur my gedagtes geflits. Selfs die makoue wat ons gehad het, het by my opgekom. Hoe ek daardie makoue eintlik verpes het, is moeilik om hier te beskryf. Ek was glad nie lief vir hulle nie. Hulle het sommer oral geblerts en ja, selfs as plaaskind kon ek nie hulle blertse verdra nie. As ek reg onthou, het dit gestink! [lol] Tot vandag het ek nie veel respek vir ‘n makou nie. [hehe] Meer spesiaal was die eende! Hulle was vir my móói! En nuuskierig! Hulle het meer persoonlikheid gehad as die makoue. Dit moet seker wees waarom ek ook nie van die makoue gehou het nie. Soggens vroeg, die son was skaars hoog, dan het hierdie groepie eende aangewaggel gekom, van waar hulle geslaap het, mooi netjies in ‘n ry. Terloops, niemand het hulle geleer om in ‘n ry te stap nie, ons diere was nie ‘afgerig’ nie…lol. Sodra eend nr 1 doodstil gestaan het – vir watter rede ookal, het die hele ry gaan doodstil staan! Hulle paadjie het by die plaashuis begin, by die hokke wat sowat 200m vanaf die huis was. Al langs die huis, met die lukwartboom direk langs die huis, het hul gestap, reguit hek toe. Die roete tot by die hek was seker om en by 250m. Sou die hek toe wees, het hulle sommer deur ‘n opening, links van die hek gegaan – wat groot genoeg was – en dan op die kant van die pad afgestap – ‘n verdere 20-30m. Die pad – vir die motors – het direk by ons hek verby gekom, letterlik! Die eende het geweet waar hulle moes oorgaan om by die dam uit te kom, wat amper regoor die hek was. Stadig langs die kant het hulle afgestap, seker gemaak dat almal in die ry was. Dan het die groot oorgaan begin. Wat opvallend was, was dat hulle vir mekaar gewag het om oor die pad te gaan! As eend A anderkant was, het hy/sy stilgestaan tot eend B oorkant was ens. Dit was komieklik-oulik. Met almal oor die pad, het die aanwaggel na die heining-deurgaanpunt begin. Dieselfde storie. Deurgaan en wag. Daarna: reguit dam toe en in die water met ‘n groot geraas. Die hele roete deur was daar deurentyd ‘n gedempte eend-gesels gewees, maar die minuut wat hulle in die water gegaan het, was dit ‘n groot geraas wat onmiddellik weer bedaar het. Vir ure en ure het hulle op die dam rondgeswem, afgeduik vir kos en weer opgewip gekom. Soms op die water gedryf en dit net geniet om rond te kyk. As hulle gelukkig was, het ons hulle bederf met mielies deur dit in die water vir hulle te gooi, wat byna pandemonium veroorskaak het. Doringbome neffens die dam het heerlike koelte voorsien vir tye wat dit bietjie warm geword het. Saans was dit dieselfde ritueel terug huistoe. Hierdie foto het my sommer die blues gegee! Update: Google maps gebruik om die plaas op te spoor!

This photo was taken when I was about 15-16 – on the farm where I grew up. We had a variety of farm animals. These ducks were a treat. They were beautiful and curious! This photo brought back many sweet memories from the time on the farm. Early morning, before Father Sun was too high up in the sky, they took the route to the dam. They waited for one another on the other side of the road, as they were crossing the dusty road. It was fun watching them as they were waddling all the way to the dam, even watching them crossing the road was entertaining. They crossed the road, waiting for the next duck before they moved slightly higher up the steep ‘duck’-path to make space for each other, before they all entered the water with a very loud quak quak! This photo gave me the blues!

This is from Google-maps – see the green arrow – that is the dam [the dark spot] -click the image for a larger view

Please click the image for a larger view – On this image I’ve zoomed out – yellow spots where I spent hours in the mountains, blue – water/river – light brown [very light – you can see it when the image is large] lines: small footpaths in the mountains

Enjoy the song – Kentucky Blues – by Lauren Copley

Read Full Post »

English readers…scroll down to the green writing…Omtrent twee maande gelede, mag korter wees, het ‘n besoeker op my blog my ‘n booskap gelos op een van die inskrywings wat ek gemaak het oor die area waar ek groot geword het. Sy kantoor kyk uit op die “Kloof” waarvan ek geskryf het. Ek het nie op my laat wag nie en hom dadelik gekontak via email. Na die oor-en-weer nuus uitruil, besef ek dat sy ma my gr1-st1-Onderwyseres was destyds toe die plaasskooltjie nog bestaan het, voordat ons na die dorpskool moes oorskuif na die sluit van die plaasskool.  Ons was natuurlik hartseer, want die plaasskooltjie was natuurlik ‘n groot bederf! Sement-swembad reg langs die skool, sop op koue dae…en ek kan nog onthou hoe ek as 5 jarige op Vrydae skooltoe gegaan het, r-gebrei het en al die groter kinders my op hul skoot geneem het en r-woorde laat sê het sodat hulle kon “oe!” en “a!” oor die “oulikgeit” daarvan! Ook het ek mooi foto’s gekry van die waterval waarheen ek (ons) so baie gestap het…die waterval was sowat 1.5-2km se stap vanaf die plaashuis op in die kloof verby ‘n paar ander plase, maar steeds deel van ons plaas. Die plaas waar ek groot geword het – ek was 5 toe ons vanaf Pretoria na die familie-plaas verhuis het – was jare terug…in my voorgeslagte…een groot plaas en toe later opverdeel. Op hierdie oomblik behoort slegs die kerkhof aan ons – en ek wil my verstout om te sê dat minerale regte ook uitgehou is. In elk geval, ek wil vir julle hierdie foto’s wys wat Christo vir my gestuur het…en dit was wonderlik om te hoor dat sy ma nog leef ook en goeie gesondheid het! Sy was ‘n dierbare onderwyseres en nog al die jare sing ek lofliedere oor haar. Al die jare het ek my tafels 100% geken…te danke aan haar in st 2! toe sy saam met ons dorpskool toe gegaan het. Ek kan ook nog onthou ons het ‘n “leeskompetisie” gehad in die dorpskool – toe ek nog omtrent st 1 was – en ons was na ‘n vertrek met omies geneem en ons moes daar stukkies voorlees…destyds het dit vir my soos die ouetehuis gevoel! lol! almal omies met brille en het so belangrik en vol wysheid gelyk! Ons het natuurlik die dorpskool uitgestof met die “kompetisie” en roomys daarna gekry…maar vandag dink ek terug en dink dit was maar seker ‘n span inspekteure wat hulle daardie tyd vermom het as die “ouetehuis-omies”..of is dit vir ons vertel om ons dalk nie op ons senuwees te maak nie…hehehe…sal graag wil weet! Hierdie foto’s het my hierdie volgende “gediggie” laat aanmekaarslaan!

English readers: These pictures are from the farm where I grew up as a child. I used to go for long walks in the mountains and you can see the waterfall too. One visitor to my blog had me very excited awhile ago when he said that his office overlooks the place where I grew up and he sent me these images! I used to spend many a day walking to the waterfall and enjoying nature! When I uploaded these images it inspired me to write a little poem and it’s here in Afrikaans…it’s all about the fantastic memories of those days in the field/mountains/nature etc. December is summer hols in South Africa and then it was the time when the extended family visited us and us kids sometimes camped at the waterfall just for fun! The bottom picture reminded me a lot about the farm when I found it last night…

Die holtes van my gedagtes
As kind het ek
die punte van my siel
laat ploeg in die akkers
waar mensestemme
voorheen opgeklink het

Skrams het ek gevoel
hoe die tuimelende bergstilte
‘n deursigtige telegram
van vrede laat deursypel
na die binnekamers van my hart

Die diggeweefde bergstilte het
spatsels waterdruppels moeiteloos
in my gemoed afgeprent
en ek smag na die
holtes van my gedagtes

©–Nikita 4 Sept 2008 20:30

 

Vroeër vanjaar het ek die gedig geplaas met ‘n waterval-foto wat my laat dink het aan die een op hierdie foto…in hierdie gediggie het ek verwys na die waterval…en die rante…nou sien julle presies waarna ek verwys het!

Suid-Afrika – my skaduwee

In die skadu’s
van die groot ou Eik
stoot ek weer in die sand
Boeta se karretjies een-vir-een
‘is verstommend hoe die mierleeus uit hul tonnels
krioel met kierang-hier en kierang-daar

Langs die waterval
sit ek, halfbewus
my gedagtes vind perspektiwiteit
en rol ragfyn ligstraaltjies voor my uit
op die kabbellende water

Op die meulwiel van vervloë
versamel ek babakatjies
pas gebo’, versteek
teen elemente daar buit’
en ek streel die sagtheid
wat ek koester
verder op my reis

Ek verdwaal tussen rante
soekend na onweerstaanbare
toktokkies en miskruiers
‘k neem ‘n honger teug
uit die kom van fluisteringe
“ons-vir-jou-ons-vir-jou”

Hoe sal ek jou kan vergeet
jou alledaagse ontwykende
en eindlose horison
onwetend
bly jy daar vir my
en ek vir jou
Hoe kán ek dan
Vergeet van: “ons-vir-jou”…?

©Nikita 17 Junie 2008

En hier is die eintlike waterval [vol-foto] deur Francois vdM aangestuur na my in Junie 2011. [Dankie Francois] – hy is ‘n groot pêl van Christo – hierbo genoem.

Hierdie volgende liedjie het in my gedagtes opgekom en ek weet nie eens of ek hom korrek het nie, dus, enige hulp sal waardeer word indien ek moet korrigeer!

Die berge, bome, blomme
Die berge, blomme, bome
Die helder water strome
Hul wink ons van daar ver (2x)

Ons sing en klap die hande
Ons klim en stap die rante
Uit pure lewenslus! (2x)

tra-lie-trala, tra-lie-trala… uit pure lewenslus, uit pure lewenslus!(2x)
Ek het geen idee of dit die hele liedjie is, ek het net dink hy pas so goed hierby toe hy in my gedagtes opskiet! dus…help asseblief…of sê my as dit reg is!

Image: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/15/Lousios-kloof.jpg

This is an Afrikaans song by a blogger friend, Jasper. He sings about “memories”.

AddThis Social Bookmark Button

Read Full Post »

 

image: artfiles.art.com

Memory is a way of holding onto the things you love, the things you are, the things you never want to lose. ~From the television show The Wonder Years

Memories

What kind of memories flash through your mind if I  ask you about your childhood?… I think we all have some wonderful memories which we cherish in our minds or even some in our hearts. Sometimes we like to keep a diary of memories, that diary can either be a concrete book or a diary in our memory. If you were asked what was the best of your childhood years, what would that be?  Well, for me, it would be a very difficult question as I have such sweet memories of my childhood-years on the farm where I grew up. Apart from family gatherings, which I want to exclude in this post, I want to mention a couple which I really cherish since the day I left the farm and these are cemented in my memory. I’ve done a post about memories almost six or more months ago, but I know I haven’t mentioned this in particular. On the farm, we used to take the cattle…about every other month to a neighbouring farm where two other farmers also gathered with their cattle. The reason for this was to dip the cattle to  eradicate  external parasites and ticks. If you don’t know what I’m talking about..have a look at this image. You can see a ramp where the cow walks and then  slowly enters the water when reaching the end of the ramp…most of the time the center of gravity changes and they “fall” into the water –  which has got some chemicals in – and once in the water, they submerge and keep “swimming” or “splashing” to the other end. This was always great fun for us kids to watch… and best of all to watch…was the little calves… once they submerged and emerged again…the minute they “fall” in the water…we moved as close as possible to see them emerging again…we thought it was cute to see them in the water, swimming. The animals were used to it and they sort of “jump” themselves as if they knew what to do. Dipping-day was great fun…how I miss that! Secondly… I do miss walking in the veld where I used to collect all sorts of dry little twigs – not just any…the beautiful and special twigs …. and wild grass. At home I would then arrange these dry grass and dry twigs in a beautiful arrangement. I used to collect different dry grass and tried to find their scientific names…which was hard when I was a child as there wasn’t any Internet!  I wonder if farmers still dip their cattle today and if there are newer and more modern ways to do it with large herds of cattle.
Read HERE MORE about memory…short term memory….long term memory….
The movie from youtube is about memories…see if you can follow the line of this story…

Image:flickr

Image: tobyhazel.co.uk


Enjoy this video by Elvis….one of my favourites! …and thanks to Dan for the link!


and…another…

Read Full Post »