Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Afrikaanse stories’

chess-mates

chess lord of the rings

Lord of the Rings chess set

chess winnie the pooh

Winnie the Pooh-chess set.

Sometimes you can get kids into chess if they play with themes-based chess sets. Little ones find it funny.  I’ve found a few. These are chess sets with themes based on story book tales and other fictional literature. Please click here to view more or to order one of these sets. On the left bar – of this link – you can click on ‘themed chess sets’ to view even more.

I’ve done an entry about chess in the movies before. On this link you can read my entry about chess in the movies. More than 1700 movies have used chess and it seems to me the movies do love chess! On this link you can read about the chess game in “Alice through the looking glass” and also read about Alice in Wonderland..the real Alice too. On my Chess Humour-page, you can see Steve McQueen and Faye Danaway in the famous chess scene from the movie: The Thomas Crown affair, 1968.

Martie Preller is an Afrikaans writer. I don’t have to say too much about her as you can only look at all her awards and know that she’s one of South Africa’s brilliant writers of fiction in Afrikaans as well as in English. She has published more than 50 books – the titles are on her website too. She also has written the Balkie-series, a very popular series in South Africa available in English too. She has sent me some scanned images from her books where chess is featured. Her own son is also a chess player. I have for you some extracts from her books and in particular from an English story too. This story hasn’t been published as yet and she’s hoping to find an overseas publisher willing to publish her book. The title of the story is: “The face of Ilev”. Near to the end in this story you read about chess.

Please click here for Martie Preller’s website.

Awards
1994: Silver Sanlam Award for Youth Literature for Anderkantland
1996: ATKV Children’s Book Award for Daar’s ‘n spook in my kas
1996: ATKV Children’s Book Award for Jy en Toetenkat
1996: C.P. Hoogenhout Medal for Anderkantland
1996: Sanlam Award for Youth Literature for In die tyd van die Esob
1998: In die tyd van die Esob is added to the Honours Role of IBBY (International Board on  Books for Young People)
1999: Runner-up in competition for short fiction (De Kat & Human & Rousseau)
2001: Alba Bouwer Award for Children’s Books for Die Balkieboek
2002: ATKV Children’s Book Award for Die Balkieboek
2003: Tienie Holloway Medal for Babalela and Lisa het ‘n plan
2004: M.E.R Award for Children’s Literature for Ek is Simon
2006: Tienie Holloway Medal for Diep, diep in ‘n donker bos 

Die hart van Zeebak

Die hart van Zeebak

I have copied Martie’s quotes as  sent to me. Some in Afrikaans, some in English. Please visit her website for more information and her CV in both languages.

Hart van Zeebak:
Ferdinand en Ben is ‘n tweeling en na ‘n ongeluk is Ben verstandelik gestrem. Ben was die uitblinker en Ferdinand die stiller ou. Na Ben se ongeluk, ignoreer al die maats ens hom natuurlik en skielik is Ferdinand baie belangrik vir almal ens ens. NOU is hy cool.  En hy voel ook hy moet “opmaak” vir Ben wat nou niks meer kan doen nie ens. Ferdinand probeer deal deur met sy fiets in die bosveld te gaan ry ipv om soos sy maats na matriek see toe te gaan. Toe beland hy in die dorpie – waar hy skaak speel en leandra hom kom weglok na ‘n ander planeet. Later kom hy weer terug. Praat weer met die ou man ens. Dus gaan dit eintlik oor skaak en die manier van speel en keuses ens. As ‘n beeld van die lewe ens.

Bladsy 19 – Die hart van Zeebak

“Hy kyk om hom. ‘n Paar tafeltjies met verbleikte rooi-en-wit geruite tafeldoeke. By ‘n tafeltjie in ‘n hoek sit ‘n ou man met ‘n skaakstel klaar uitgepak op ‘n skaakbord voor hom. Die ou man kyk na hom, glimlag en beduie met sy kop na die skaakstel. Hoekom lyk hy so bekend? wonder Ferdinand.

-nog skaakverwysings kan op bladsye 96-101 gevind word.

Zeebak 18,19

Zeebak 20,21

 Zeebak 95

These 3 images are scanned images from her Afrikaans story: Die hart van Zeebak. [The heart of Zeebak]- click on the images for a larger view.

Summary of Esob in IBBY’s catalogus:

“In die tyd van die Esob (In the Time of the Evil) is a science-fiction novel set somewhere in the future after the collapse of civilization.
Against the backdrop of a technocratic regime ma¬nipulated by an evil, coldblooded man and his android minions, each of four young people strives to be the win-ner in a competition that tests their physical, mental and survival skills. The main protagonist, Nina, takes the reader with her on an odyssey of shifting realities and transmuting landscapes that test her belief in reality, the meaning of existence and herself. It is a harsh and frustrating journey during which she has to learn to discern good from evil. In a time of unnatural colonization and brainwashing she has to learn the meaning and value of human emotions.
The book celebrates the strength and endurance of the human spirit. It is structured in a post modernistic way by means of a multi-layered perspective as three different narrators who may or may not be the same person, narrate the story.”

Extract:

THE FACE OF ILEV

by

Martie Preller

- a free translation of
“In die tyd van die Esob”
(In the time of the Esob)
by the author
* “Bose” is the Afrikaans word for “evil” – I spelled it backwards in the original text. The “Esob” is a character in the story. As I could not use “evil” spelled backwards in English, I used the word “Ilev” as the name of this character.
© Martie Preller 2005

We all knew that we were the chosen ones. What we did not know was that that year would be different. Completely different from all previous years.

I knew Daniel, Leonard and Matilda well. I knew their weak points. We had lived together for three years. We had lived and learnt.

The competition in die Training School was fierce. Only the best came out on top. In the first year, there were forty candidates, the next year only twenty and the final year, there were only ten and of those ten, it was undisputed that Daniel, Leonard, Matilda and I would be chosen. We were the best by far.

But the formal announcement had not been made yet. Perhaps I should start my story there: on the day that Zufar and Zandra did the announcement: the day of the fiery red sun.

*****

The amphitheatre glowed in the rays of the red sun. Our two pale round moons hung just above the two dark brown pillars of Odgo, one moon on each side of the entrance to the amphitheatre. The invited guests filled all the seats. The uninvited had to watch the ceremony on their screens.

The Winners of the previous years sat in the front row. They were wearing their red cloaks over their grey tunic suits This was the day, the long-awaited day.

Everyone was quiet. Our people never spoke unless it was necessary. We, the ten of our final year, stood behind the stage waiting for Zufar and Zandra to start the ceremony. We did not speak either, because there was nothing to say.

Daniel kept on throwing his cloak back over his shoulder. Leonard looked as if he was listening to a silent voice, his head slightly turned, with a frown on his face. Matilda was fiddling with her cloak’s tassels. The other six were just standing there. They would not exchange their grey cloaks for white ones. And they knew it.

The drums started rolling. It started as a soft murmur that grew and grew until it filled the amphitheatre with a sound so loud that it filled your head completely and then the drums waned until everything was quiet again. Zufar’s deep voice boomed through the amphitheatre. He talked in his usual staccato way. He irritated me today. When I was young, he was so impressive. Now he was just Zufar.

Then it was Zandra’s turn to speak. Her drawl would not let go of the words as if she wanted to keep them to herself. Her face was half hidden behind a turban that she wore low over her forehead. Zufar and Zandra were reciting the opening words. They too were Winners, long ago and were wearing their red cloaks.

The single shrill note of a trumpet called us to the stage. Everybody’s eyes were fixed on us. It was like that every year. Every year everybody already knew who would be chosen, but still they had to hear it officially from Zufar and Zandra.

We took up our seats in the front row. The trumpets tore the sky with the song of our people. But it was a song without words.

Zufar and Zandra announced our names one by one. Nina. Daniel. Matilda. Leonard. We stepped forward to receive our white cloaks. The silence in the amphitheatre was neutral. I never knew whether they cared or not.

Back in our seats, we dropped the grey cloaks and slung our white cloaks around our shoulders.

The drums rolled again and then the ceremony was over. Tomorrow would be our final preparation day.
———-end of extract of the story from the start.

—-near to the end.
“But now I have a problem.” He suddenly sat upright. “ Do you know the game of chess? No, of course you won’t. It dates from our pre-history. But in the game, you have a white queen and a black queen. But the problem is, although I have really enjoyed talking to you, I am now stuck with two blond queens, and the one will have to go, unfortunately. You have no chance against the other Nina. She is the better of you in all aspects, so I choose her. And I decided that Nina and Daniel would take over the city. A new ruler would be introduced. Nina, with Daniel at her side. But of course not, this Daniel.” He smiled. “And Nina would go down in the annals as the Queen who ruled with an iron fist.” He smiled again. “Now isn’t that a fitting description of Android-Nina?” he asked.

He was right. I stood no chance against Android-Nina. But I can put my hands around Ilev’s throat and squeeze the life out of him.

“And just in case you think you can do something to me, Nina,” he read my thoughts again. “I took precaution. There is a special code that only I know, that must be fed to the Master-Computer every thirty minutes. If that doesn’t happen, the Master-Computer is programmed to destroy the city and all its inhabitants immediately.”
Balkie

Balkie, a character that features in the Balkie-series written by Martie. This series is available in English and Afrikaans – you can view it on her website.

Babalela

Babalela Kensington

When you click on “Op die Internet” [on the internet] -on Martie’s webpage,  you will find an Afrikaans newspaper article about Babalela’s travels in London.

babalela andries maritz

Babalela in one of the books as illustrated by andriesmaritz.blogspot.com

anim13

If you click on this image, (it is an animated image), you will see the covers of about 7 more books written by Martie. It does take a second or two for the animation to change, so please have patience.

Die storie agter die storie van Vandag is nie gister nie

Ek het jare gelede begin wonder wat het van die karakters geword wat reeds hulle stories met my gedeel het in bestaande publikasies. Ek was seker hulle is daar êrens (in ’n storie-dimensie?) waar hullle voortgaan met hulle lewens. Ek was reg! Hulle het my weer gekry en het weer ’n stuk van hulle lewens met my gedeel. Hulle het natuurlik net ouer geword, soos ons almal, daarom is hierdie ’n roman vir volwassenes.
Die volgende karakters kom weer in Vandag is nie gister nie voor. Al die publikasies is huidig (Augustus, 2009) nog in druk.

Nina, Daniël, Matilda en Leonard

Nina, Daniël, Matilda en Leonard is die hoofkarakters in In die tyd van die Esob (Tafelberg, 1996).

“Die uitsonderlike Afrikaanse jeugboek kan kompeteer met sy Europese en Amerikaanse eweknieë.”
Uca Eiselen

Dit het in 1996 die Sanlamprys vir Jeuglektuur gewen en is in 1997 opgeneem in die IBBY Ererol (International Board on Books for Young People).

Sanlam-prysaanbeveling- op Martie se webbladsy

Die woorde in die tweede paragraaf van die gedeelte wat ek aanhaal uit Petra Grütter se Sanlam-prysaanbeveling vir In die tyd van die Esob het soms by my bly spook:

“’n Mens wil nie te veel van die boek self verklap nie, want dis ’n werklik uitdagende teks, wat ook van die keurders vereis het om hulle dinkmasjientjies in te stel vir nuutlees. ’n Boek soos die verstel die verwagtinge binne die hele jeugboekletterkunde – dit is baken leeswerk.
Wat ’n mens wel kan sê, is dat onvolkomenheid en voorlopigheid ook hier ’n rol speel – want die sentrale karakter, wat ook die wenner word, is ’n onvolkome persoonlikheid, en die getekende skryfster van die boek, wat uiteindelik ook in die teks manifesteer, laat ’n duidelike aanwysing na dat die teks ook nog nie klaar is nie. Dis ’n voorlopige verslag oor ’n buitengewone gebeurtenis, dinamies onvoltooid.”       
Ek het in 2000 vir ’n groep leerders by Linden Hoërskool in Johannesburg storiemaakklasse gegee. Hulle het ’n jaar of wat vantevore In die tyd van die Esob in die skool behandel en wou by my antwoorde hê, soos byvoorbeeld: Watter Nina het regtig die boek geskryf? Ek het natuurlik nie antwoorde gehad nie. Hoe moet ek weet? Nou het ek vir hulle ’n antwoord, waar hulle ookal nou mag wees – Nina in Vandag is nie gister nie móét nog In die tyd van die Esob skryf . . .

Ek weet nog steeds nie presies wat Petra bedoel het daarmee nie, maar dit het gevoel asof daar dalk nog iets moes kom – maar wat? In die tyd van die Esob was definitief “voltooid.”


Aanhalings uit In die tyd van die Esob

Bladsy 9

Dit het alles gebeur in die tyd van die Esob. Ons het almal geweet wie gekies sou word, maar wat ons nie geweet het nie, was dat daardie jaar anders sou wees, anders as al die vorige jare. Ek het Daniël en Leonard en Matilda geken. Ek het ge¬weet wat hulle swak punte was. Op slot van sake het ons drie jaar lank saam gebly en geleer.
Die kompetisie in die leerskool was straf. Net die bestes het bo uitgekom. Na die eerste jaar is die aanvanklike veertig kandidate uitgedun tot twintig, en die laaste jaar was ons net tien. En almal het geweet dat ek, Daniël, Leonard en Matilda die bestes sou wees. Miskien sal dit goed wees om ons storie daar te begin, by die dag toe Zufar en Zandra die aankondiging gedoen het, die dag van die rooison.

Bladsy 96

Die skrywer sit haar woordverwerker af en staan stram op. Sy kyk deur die venster. Dis laatmiddag; die reën is verby. “Kom, Leonard. Matilda!” roep sy haar twee steekhaarbrakkies. Hulle kom aangehuppel. Sy sit hulle halsbandjies aan. Sy sluit die voordeur oop. Die hondjies storm uit en trek haar agter hulle aan. Sy lei hulle veilig oor die straat. Die promenade is verlate. Die reën het seker die gebruiklike stappers weggehou
Sy stap af totdat sy die branders kan sien breek op die blinkswart rotse. Dan loop sy aan met die breë sement- paadjie. Daar sien sy horn sit. Op hulle bankie. Sy gaan sit langs hom. Hy glimlag. Twee middeljarige mense op ’n bankie langs die see.
“Is jou boek klaar?” vra hy.
“Amper.”
Sy dink aan toe sy jonk was en hoe deurmekaar alles gevoel net. En sy dink aan hoe deurmekaar alles nou nog is. Wysheid en ouderdom loop nie noodwendig hand aan hand nie.
“’n Mens sien nie met jou oë nie, maar met jou hart,” sê sy.
“Is dit waaroor jou boek gaan?”
“Ek wens ek het geweet . . . Miskien,” sê sy na ’n rukkie. “’n Mens sien nie met jou oë nie, maar met jou hart,” herhaal sy. “Ek dink ek het dit êrens gelees.”
Sy kyk na die grys wolke wat swaar oor die see hang en wonder of iemand haar ook uitgedink het.

Ferdinand Daniël en Ben

Ferdinand Daniël en Ben kom albei voor in Die hart van Zeebak (Tafelberg, 2004). Ferdinand is die hoofkarakter wat probeer vrede maak met wat die ongeluk aan Ben gedoen het.
Die boek was in 2005 op beide die M-Net-boekprys (kort formaat) en die MER-prys vir kinder- en jeuglektuur se kortlyste.
Toe die storie van Vandag is nie gister nie begin bymekaar kom, het ek skielik besef dat Ferdinand se Leandra, op wie hy so verlief was in Die Hart van Zeebak besonder baie soos Nina in In die tyd van die Esob lyk, dus, natuurlik was Daniël se name Ferdinand Daniël en ná sy ervaring op Zeebak, het hy verkies om Daniël genoem te word . . .

Resensie van Die Hart van Zeebak in Die Burger: 8 Januarie 2005 deur Mariana Loots

Stel jou voor jou stoutste droom word waar. Die een droom wat jy geweet het nie ’n kans het om waar te word nie. Dit is presies wat met Ferdinand Basson gebeur. Bergaf met sy fiets bevind hy hom een laatmiddag skielik op ’n misterieuse dorp, misterieus en stil.
Hier daag ’n eksentrieke inwoner hom tot ’n potjie skaak, maar iets trek sy aandag: Wie is die pragtige blonde meisie wat hom bly ontglip?
Die Hart van Zeebak is ’n boeiende wetenskap- fiksie-verhaal vir tieners rondom 17 jaar. Die hoofkarakter, Ferdinand, was pas klaar met sy matriek eksamen toe hy deur Leandra, ’n inwoner van Zeebak, na ’n ander dimensie ontvoer word. Maar nie alles is pluis nie. Hoekom is daar so baie dinge wat hom aan sy tweelingbroer, Ben, herinner, voor en ná die ongeluk? En waarheen verdwyn die ou oom en tante by wie hy loseer bedags?
Benewens die nagmerries wat Ferdinand teister, bly volg ’n robot hom en ten spyte van al sy vrae, steek Leandra steeds iets vir hom weg. Daar is egter nie tyd om behoorlik oor hierdie dinge te tob nie: iemand moet Nimron en Supremus se bose planne stuit.
Die skrywer, Martie Preller, bied hierdie bildungsroman op kenmerkende wyse aan: ’n jong held moet verskeie (werklik en nie-so-werklike) hindernisse oorkom om dit waarvoor hy bestem is te bereik. Die roman staan veral uit vanweë die keurige taalgebruik. Preller skram nie weg van die moderne woordeskat nie, maar boet geensins die ryke tradisie van die Afrikaanse taaljuwele in nie. Die aanbod en verloop van die verhaal herinner aan een van Preller se vorige romans, In die tyd van die Esob (1996) Laasgenoemde speel ook in ’n surrealistiese werklikheid af en soos dit hoort, oorwin die goeie uiteindelik die slegte.
Die Hart van Zeebak is ’n opwindende, aksiebelaaide jeugroman wat te midde van alles wat gebeur ook onder die oppervlak kyk.
Deur Ferdinand se ervaringe sien lesers hoe om ook dieper dinge te hanteer, selfs al voel dit deel van ’n ander wêreld. Weer eens ’n roman met die Preller-gehaltemerk.

Aanhaling uit Die Hart van Zeebak

Bladsy 43

“Meneer,” begin hy, “het ons nie vanmiddag skaak gespeel nie?”
Die ou man kyk hom uitdrukkingloos aan. “Jong man,” sê hy. “Daar is baie werklikhede. Hierdie is maar een van hulle. Hy glimlag byna onmerkbaar, steek sy hand uit en streel oor die houtmasker. Wat bedoel hy? Baie werklikhede? Ferdinand wil ’n halfmiljoen vrae vra, en tog kan hy nie aan een dink nie. Wat is dit met hom? Dis sy. Dis die flippen alien wat hom so deurmekaar het. Hy is meteens doodmoeg, asof hy van baie, baie ver gekom het.
“Ek is nou net op pad bed toe,” sê die ou man. “Kom, laat ek jou wys waar jy kan slaap.” Hy stap na die kombuisdeel van die vertrek en haal ’n dik wit kers uit ’n kas en druk dit in ’n diep erdeblaker op die kas. Hy loop met die kers na die brandende fakkel en kantel die kers in die vlamme om dit aan te steek. Dit voel vir Ferdinand asof die ou man die een of ander ritueel uitvoer. Hy doen alles so stadig en presies. Dan flikker die dik wit kers onafhanklik van die fakkel. Met ’n kopknik na Ferdinand beduie die ou man hy moet hom volg.
Ferdinand loop soos ’n slaapwandelaar agter hom aan. Hulle klim op met die wenteltrap, die ou man effens moeisaam – sy een hand sleep oor die reling terwyl die ander die kers dra. Die vlammetjie speel heen en weer soos hulle loop. Dalk is hy soos ’n mot wat homself gaan verskroei in die lig?

Read Full Post »

Storietyd-Storytime

Images:Storiewerf

To English readers, unfortunately, this post is only in Afrikaans, as it is about children’s stories in Afrikaans and all sorts of ramblings about Afrikaans authors and school stuff, so there’s no point I try to translate anything for you, but there’s tons of other stuff on this site to go through and I hope you enjoy wat you find here. You may want to click on the second and third link in this post as it is in English and also about children’s stories…all links will open in a new window. There’s also a link for you to Dalene Matthee’s books/films…enjoy! I have also uploaded PDF’s (to the middle of this post) with Afrikaans poems and stories. There is even one PDF with a story about the SAN.

On this next link you can read about childrens’ books…English and Afrikaans. Some really great books to have.
http://chessaleeinlondon.wordpress.com/2008/07/07/your-closest-friend/
This story is an Afrikaans story…Bollie Konyn

Kliek HIER vir Storiewerf. Kliek op hierdie link waar jy Jakkals-en-Wolf Stories kan kry en ook audio-files sal kry met stories en op hierdie link gaan jy lekker Afrikaanse verhale kry. Alle links in die pos maak in ‘n nuwe venster oop! Hierdie link is ‘n oulike webbladsy oor Skrywers en Illustreerders..
This link has info on Dalene Matthee’s books and films. Books like Circles in the Forest, The Mulberry Forest, Fiela’s Child, etc. and on this link you can read about Alida Bothma, a book illustrator and artist.  These links will open in a new window.

Hierdie possie lê eintlik al hier op “draft” vir ‘n paar maande en ek het besluit ek wil hom nou van my af kry. Ek geniet hierdie Storiewerf website baie en ek dink dis die moeite werd om daar te gaan inloer as jy opsoek is na goeie kinderboeke en allerhande ander stories-gedigte-verwante boeke. Daar is natuurlik ook ‘n link vir die grootmense…Die boek waarvan jy die voorblad hier sien – “Krisis by Maroela” – is een van die Afrikaanse boeke wat talle kinders in die laerskool baie geniet het en seker nog steeds geniet. Die boek is eintlik ‘n opvolg op die boek: “Die besetting van Laerskool Maroela“…kinders vanaf ouderdom  9 geniet hierdie boeke baie, veral as hulle so bietjie hou van avontuur/spanning/pret. In die eerste boek begin die verhaal met ‘n lot boewe wat die skool “kaap”. Natuurlik is al die kinders in die skool morsdoodbang vir hierdie boewe op die eerste dag van ‘n nuwe skooljaar. Ongelukkig het ek nie daardie boek hier en kon ek nie hom inskandeer nie, maar hierdie tweede boek het saamgekom, saam met ‘n paar ander omdat my kinders geredeneer het dat hulle darem so bietjie Afrikaans wou hê om te lees hier in die land van die “vyand”! Hulle het albei die boek geniet. Die gedig.. “Die Pianis” het ek op Storiewerf gevind en ek het gedink die gedig van die 17-jarige meisie was nogal oulik. Volg hierdie skakels hierbo en jy sal nie spyt wees nie.

Dan gaan julle dit dalk “snaaks” vind dat ek hier werkskaarte blog!! Ek het al ‘n paar besoekers gehad wat in ‘n soek-terme ingesit het wat vir my ‘n aanduiding was dat daar dalk ‘n behoefte was na hierdie tipe werkskaarte. Ek het in SA o.a. vir Gr4-Gr6 Afrikaans gegee…wat ek natuurlik verskriklik geniet het (saam met die talle ander vakke) Ek het o.a. begin om oulike gedigte/stories op my rekenaar uit te tik en om my eie begripsvrae en Taalkunde-vrae daarby te sit. Dit is ‘n probleem met boeke wat jy koop in die handel. Daar is goeie boeke, meeste van die tyd, maar ek het altyd geglo dat ek my werk beplan rondom die kinders wat voor my in die klas gesit het. Jy kan nie ‘n boek koop en net so gebruik en dink dis voldoende vir daardie spesifieke kinders, jy as Onderwyser moet aanpas vir die spesifieke kinders voor jou in die klas. Dit wat in die boek is, is juis daar om net ‘n gids te wees en jou net te help. Wel, dis hoe ek dit sien, baie ander mag dalk met my verskil. Dit hang maar van persoon tot persoon af. Met klasse wat gemeng is volgens vermoëns, met jy juis al verskillende werkskaarte/opdragte hê vir die verskillende groepe…in kort…differensiasie! Enige persoon wat dit nodig vind om hierdie pdf-dokumente af te laai en te gebruik, dis juis daar om dit te doen!! Ek het nog heelwat hier, veral vir Gr3-5, (omdat ek daarmee begin het en mag enkeles hê vir Gr6. Ek wil myself nou glad nie hier ooreis, maar doen dit met die grootste liefde vir die wat hier lees en dit vra!! Ek’s gewoond om te deel wat ek het…oral waar ek gaan. Dus, waarom nou nie bietjie my Moedertaal-goed ook deel nie! Enige persoon kan die vragies afknip en verander volgens sy behoefte. Ek het die Word-dokumente omgeskakel in pdf, slegs omdat dit netjieser lyk. Die storie van die Reëndruppels het ek uit ‘n Daan Retief-boekie gekry met daardie titel. ‘n Dierbare storie wat ek altyd met Gr3 gedoen het sodra ons by die waterkringloop gekom het – in Wetenskap. Die kinders het die storietjie baie geniet. Hierdie pdf’s wissel vir kinders Gr3-Gr4. Selfs vir kinders in Gr 5/6/7 wat op ‘n laer vlak is. Elke ou weet watter tipe kinders hy in sy klas het en kan self oordeel hoe hy/sy dit bruikbaar kan vind. Ek mis die Afrikaans klas-gee ontsettend vir die stories/gedigte skryf wat die kinders doen. Daar het altyd die oulikste stories/gediggies van hulle af gekom. Ek kan onthou met Gr3’s (voor ons hierheen gekom het…selfs voor die eerste keer!) skryf ons die storie van Rooikappie vanuit ‘n ander oogpunt gesien. Een dogtertjie besluit toe Ouma (wat deur die wolf in die kas toegesluit was) het ‘n selfoon by haar gehad en Ouma het sommer gou-gou haarself uit die penarie gered! Dit was nogal baie oulik uitgedink. En met advertensies…die Pienkies!! Kondensmelksakkies wat jy in pakkies van 10 te koop kry by Pick-a-pay…daardie maatskappy skuld my!!! My eie pienkie-advertensie was elke jaar die voorbeeld wat ek voorgehou het en die dag daarna, was omtrent die helfte van die klas by die skool met pienkies in hul kosblikke!!lol! Dit was ook ‘n “treat” wat ek in die klas gehou het vir daardie baie spesiale en uitsonderlike werk wat gelewer was. Nou ja, genoeg van my gerammel hier…skree as jy nog Afrikaanse “werkskaarte” soek.

Oor Elsabe Steenberg…net dit: ‘n PUIK, maar PUIK Suid-Afrikaanse kinderboek-skryfster. Sy is in die klas van Dalene Matthee. Ek dink dit sê genoeg. As jy kinders het – groot of klein – kry haar boeke. Van haar oudste boeke tot die nuutste. Daardie vrou is fantasties! Een boek wat ‘n indruk op my gemaak het toe ek net begin skoolhou het, was “Eendoring met langbene“…maar daar is honderde ander ook…moenie “Rooi Kanarie Hoepelbeen” vergeet nie…ek dink van al haar boeke is hy my groot gunsteling.   Ek het twee nuusartikels van haar gekry deur ‘n ander soektog, dus, lees lekker daaraan. Lees ook gerus oor Louise Prinsloo, dit lyk vir my sy bied skrywers-geleenthede vir jong kinders aan..sy bly in Pretoria en op daardie foto kan jy sien hoe die kinders dit geniet.

De Jager-HAUM ISBN: 07986 2974 6 –Die Krisis by Maroela…Johan Kock

“Die plofbare “pakkie” in die onskuldige omhulsel van ‘n klankversterker sou nie verdag lyk naby die vername eregas nie. Dat die minister die dag nou juis by Laerskool Maroela ‘n toespraak moes lewer, het die Organisasie gepas. Boonop was die briljante plan, om die ervare misdadiger, Mike, se ontsnapping te reël sodat hy die Organisasie se opdrag by die skoolkermis kon uitvoer, die waagstuk werd. Mike het die skool geken… En Mike wou wraak neem. Alles sou vlot verloop het, as dit nie vir die pille was nie… en die waagmoed van Deon Schoeman.”

Elsabe Steenberg…Stories vir Afrika

Die Pianis

Met sensitiewe
vlinder-vingers
wip jou hande
oor swart en wit
en wit en swart
raak-raak hier,
rus-rus daar
‘n lange, ‘n korte
‘n agtste
en die molle en kruise
en linkerhandtekens,
kom lê hier warm op my hart.
Met solo’s en duete
het jy jouself tot in my siel begelei
en jy trap nou die pedale van my emosies
met jou sagte-sagte voete.
Met donderslae en diep akoorde
speel jy jouself al dieper in my wese in,
tot jy weer
tikkel, tokkel
flidder, fladder,
iewers ver agter die Baby Grand,
so ver,
so onbereikbaar ver,
dat jy netsowel ‘n opname kon gewees het.
Oor swart en wit
en wit en swart
en grys het nie ‘n plek nie,
en c’s en e’s
en vir jou bestaan ek nie verder as g nie.
maar vir my is jy alles,
want jy het jouself
met geoefende vingers
onlosmaakbaar déél van my gemaak,
jouself in my in getoonleer.

Maryke Wennick
All of the PDF’s will open in a new window. Al die volgende PDF’s maak in ‘n nuwe venster oop. Sien verder in die inskrywing nog PDF’s wat bygewerk is. [opgedateer Augustus 2011 - ek wou nie die werkskaarte weggooi nie en het dit goedgevind om dit ook hier te plaas en hoop iemand sal dit kan gebruik!]
Kliek op die pdf-dokument vir ‘n storie oor ‘n bokkie met begripsleesvragies. bokkie-begripslees-en-taal  Die Hoogmoedige muskiet – storie met ‘n les..Slim vang sy baas!. die-hoogmoedige-muskiet  Spookstories…gediggie met vragies! spookstories-gedig-leesbegrip    Die Reëndruppels…van Daan Retief… die-reendruppels  Die verwaande Walvis…gedig die-verwaande-walvis-gedig     Gedig…Skinderbek..met vragies…uit: 101 Diereverhale gedig-skinderbek
Afrikaans leeskaart voels
Begripslees en vrae BOKKIE en taal lettergrepe
Begripsvrae Luilekkerhappie
Leeskaart Luilekkerhappie
Helen Keller
Sampie 2
Karoo gediggie
Reën gedig
Die verwaande walvis gedig met vrae
Storie van die sterre
Storie wat die San vertel het van Heisib en die Volstruis
Vrugte gedig
Jenny Seed Die 59 Katte Hierdie is slegs ‘n gedeelte van die storie.
Koue lande Leeskaart
Wereldreis gedig met vragies
padda gedig hoogmoed
Leeskaart Die eensame teepot
Die direkte rede-pdf’s is slegs strokiesprente waarvan die teks verwyder is en leerders kan self hul eie teks invul!
DIREKTE Rede4
Direkte Rede 3
Direkte Rede 2
Direkte Rede 1
fiets gedig
Leesbegrip Liedjie

Miempie

Hier is Louise Prinsloo met ‘n paar kinders – sekerlik besig met interessante skrywerk! Volg die link wat in ‘n nuwe venster sal oopmaak na haar website.

http://www.louiseprinsloo.co.za/wmenu.php

 

Kinders sonder fantasie ontspoor later
Elfra Erasmus
SY het ‘n groot droom, sê die bekroonde kinder- en jeugboekskrywer Elsabe Steenberg. ‘n Droom oor busse vol boeke wat op al die dorpe in die land aandoen en waar kinders (en grootmense), soos oorsee, boeke op straat kan koop. Elsabe se jongste publikasie, die kleuterboek Kariena Karyn, oor ‘n meisietjie wat vir die donker bang is, het pas by J.L. van Schaik-uitgewers verskyn. In die verhaal gesels Kariena met die goudvis, wat ”borrel-orrel-gorrel”, en die botterblom, wat sy stingel swaai en kraai van die lag, oor hoekom sy snags so skreeu. Die boek, wat in Engels heet Katie Colly Wobbles, is fraai geïllustreer deur Alida Bothma. Elsabe meen daar het ‘n verandering (en gelukkig ‘n verbetering) plaasgevind in die kinderboektemas oor die jare. Vroeër is ”verskriklik afgeskryf op kinders”. Die boeke het gehandel oor sake waarin grootmense geïnteresseer was. Deesdae is kinderboeke egter meer ”kindgerig”. Maar lees kinders nog? ‘n Mens bekommer jou daaroor sê sy, maar sê sy hoor bemoedigende verhale oor kinders wat nie meer as ses boeke by die biblioteek mag uitneem nie en vir wie dit ‘n allemintige probleem is dat hulle eers twee dae later weer ses mag uitneem! Om die jong TV-geslag voor die vervlietende prentjies op die stel weg te kry, is daar net een oplossing: ouers moet kinders van kleins af lief maak vir boeke. Sy het vir haar kinders begin stories lees voordat hulle twee jaar oud was en vir haar een seun bly lees totdat hy elf was, bloot omdat hy daarvan gehou het. ” ‘n Kind betree ‘n boek soos hy die wêreld betree, dit word deel van sy ervaring van die lewe.” Die skool maak nie juis in hierdie verband ‘n positiewe bydrae nie. Onderwysers is so besig om die kinders te léér dat daar nie meer tyd gemaak word sodat hulle net kan sit en lees nie. Is daar in ons moderne samelewing plek vir sprokies, of moet dit, soos in sommige kleuterskole in Pretoria, verbied word omdat dit nie die ”werklikheid” is nie? Kinders het sprokies en fantasie besonder nodig, sê sy. In sprokies is altyd ‘n element van geweld, maar dit word ”deurgewerk”. ”Elke mens het geweld of woede in sy onderbewuste wat deurgewerk moet word. Kinders moet dit van kleins af leer.” Fantasie bevat gewoonlik ‘n dieper waarheid en is nodig om ‘n kind gebalanseer groot te maak. Kinders wat daarsonder grootword, ontspoor heeltemal. Hulle ontwikkel later persoonlikheidsversteurings omdat hulle reeds te veel werklikheid moes hanteer. ” ‘n Mens kan byna sê, wat bly oor as daar nie fantasie is nie. Sonder fantasie is die lewe so eendimensioneel.” Oor of stories ‘n les moet bevat, voel sy sterk. ”Ek gril daarvoor. Stories moet ‘n kind laat groei omdat dit oorspronklik anders is. Dit moet nooit ‘n versuikerde preek wees nie. Kinders is te fyn, hulle let dit dadelik op.” Dis juis hoekom sy vir kinders skryf. Omdat hulle eerliker is as volwassenes. Soos die bekende Nederlandse kinderboek-skrywer Guus Kuijer gesê het: jy kan nie kinders bluf met literêre foefies nie. ”Die terugvoer wat ek van kinders kry, is heerlik. Omdat hulle so eerlik is, sal hulle nie aan my skryf as hulle nie werklik die boek geniet het nie.” As kenner van kinderboeke is sy bekommerd oor die toekenning van pryse vir kinder- en jeugboeke in Suid-Afrika. ”Daar moet gewerk word aan die keurders.” Kyk ‘n mens na die boeke wat bekroon word, is dit duidelik die mense wat dit beoordeel, het nie kennis van kinders nie. Sy sonder egter die die laaste paar jaar se toekenning van die Scheepers-prys uit as meer in die kol. * Dr. Elsabe Steenberg is reeds verskeie kere bekroon, onder meer met die J.P. van der Walt-prys vir Klawervyf (1975), die Sanlam-prys vir Boom bomer boomste (1980), die Tafelberg-prys vir Eendoring met lang bene (1979), Goue fluit my storie is uit (1986) en die Zoeloe-vertaling van Masilo en die monster (1991) is bekroon met Maqhawe Mkhizi-HAUM-Daan Retief-prys vir kinderliteratuur.
Op skool is verskeie van haar boeke voorgeskryf, onder meer Rooi kanarie Hoepelbeen, Waar is Pappa se panfluit en Ken jy die weerligvoël.

http://152.111.1.251/argief/berigte/beeld/1992/09/3/2/2.html

Boekeblad
Elsabé was altyd ‘n wenner
Marina le Roux
MISKIEN is Elsabe Steenberg in haar ryk en vol lewe nie na waarde geskat nie. Benewens kreatiewe en produktiewe skryfster was sy immers ook nog vrou en moeder, vertaler, resensent, akademikus, geliefde dosent en gewilde spreker by leeskringe en skryfskole. Maar daar was moontlik nie genoeg literêre bekronings nie. Die J.P. Van der Walt Prys twee maal, vir Klawervyf en vir Eendoring met lang Bene, die welverdiende Sanlam Prys vir Boom bomer boomste, en in 1993 die erepenning van die Akademie, het sy besonder waardeer. Maar sy het ‘n pragmatiese siening oor skryfpryse behou: “Dis so ‘n gedwonge soort ding. Wie wen, berus soms op wie die pryse toeken”, het sy by geleentheid gesê. Elsabé Steenberg was egter altyd ‘n wenner: onder haar toegewyde en getroue lesers, waaronder kleuters, kinders, tieners en volwassenes, en ‘n wenner oor die “draakstasie” in haar lewe. Nou is sy bevry van die rolstoel waarin sy die afgelope 20 jaar ‘n “vasgerankte” was. Ten spyte van die uitmergelende aanslae van veelvuldige sklerose, het sy steeds onwrikbaar geglo in die terapeutiese vennootskap met die letterkunde. Sy kon selfs met humor skryf oor haar siekte, die “gog”, die bedreigende “draakstasie” in haar outobiografiese werk Twee hang bo die Pad, vier Loop op die Mat:”Met genoegsame genade sal ek nou nie toelaat om die kern van dit wat ek is, aan te tas nie. Eerder sal jy my sterker maak, ‘n verbete vegter, ‘n dankbare mens. Maar ónderkry? O nee, onderkry sal jy my nie”. Hierdie lewensbeskouing het Elsabé Steenberg ten grondslag gelê. Sy was een van die mees prolifieke Afrikaanse skryfsters, veral dan van kinder- en jeuglektuur. As tiener het sy alreeds kortverhale gepubliseer, en haar eerste boeke het in 1968 verskyn : Die Moerasloper en Dat ek mag sien, wat vir televisie verfilm is as Sien jy nou? Sedertdien het daar ‘n wye verskeidenheid boeke, kortverhale, eenbedrywe, resensies en vaklektuur uit haar pen verskyn, vir volwassenes sowel as vir kinders Sy het egter altyd verkies om vir kinders te skryf, “omdat hulle tegelykertyd wond-baarder en oper is as grootmense én beter gewapen deur die vermoë tot verbeelding”. Die “wondbaarheid” van kinders is dan ook die herhalende tema in Steenberg se oeuvre. Gebore op Vrede, staan sy nou in die gees op Horeb, die hoogste piek van die Rooiberge by haar geliefde Clarens, en sy sien die beloofde land, sy glo en begroet dit.

http://152.111.1.251/argief/berigte/dieburger/1996/05/22/15/2.html

In Engels…Tree more-Tree most
Update: August 2011 – Opdateer: Augustus 2011 – Ek hoop dat die volgende PDF-lêers ook bruikbaar gevind sal word. Maak seker oor die Woordeboekbladsynommers in die vragies, want dit sal verseker nie dieselfde as jou klas s’n wees nie.

Althea die stokroosfeetjie
Althea en die Stokroosfeetjie – storie met vragies
Die Diefstal
Die Diefstal – storie met vragies
Die Haan en die Mieliepit
Die Haan en die Mieliepit – storie met vragies

Die Ongeluk
Die Ongeluk – storie met vragies
Die pot met die drie pote
Die Pot met die drie pote – slegs die storie, geen vragies
Mini raak ‘n spogmotor
Mini raak ‘n spogmotor – storie met vragies
Tessa
Tessa – storie met vragies
Wollie en Wippie
Wollie en Wippie – storie met vragies

Klik op die afbeelding vir ‘n groter weergawe

Die Leeu en die Muis -‘n Tradisionele fabel

Eendag beland ‘n piepklein muisie in die poot van ‘n yslike groot leeu. “Ek het jou gevang, Meneer Muisie, jy is myne!” brul die yslike groot leeu.”Asseblief, Grote Leeu, Koning van die Diere, moet my nie seermaak nie. Laat my asseblief los. My kinders wag vir my en die son sak al laag. As jy my loslaat, sal ek vir jou ook eendag ‘n guns bewys”, pleit die muisie.”Jy weet”, brul die yslike, groot leeu, “ek dink nie jy sal enige nut vir my wees nie. Jy is glad te klein om vir my gunste te bewys. Maar loop maar, ek sal jou lewe spaar ter wille van jou kinders. Toe, loop nou, voor ek van plan verander.”Piepklein Muisie skarrel vinnig weg en verdwyn in die bosse.’n Paar dae later word Grote Leeu in ‘n strik gevang. Hy is vas en kan nie roer nie. Hy brul en brul, maar kan nie loskom nie. Skielik hoor hy ‘n “piep-piep” hier naby hom. Sowaar, dit is dieselfde muisie wat hy ‘n paar dae tevore gevang het.”Lê stil”, piep die muisie, “Ek sal gou-gou die toue deurknaag, dan sal jy los wees.””Ag, ou Muisie,” kla Grote Leeu moedeloos, die toue is so dik en jou tandjies is so klein. Hoe sal jy dit regkry?”Maar die muisie hou net aan met knaag en sowaar, kort voor lank is daar ‘n yslike gat waardeur Grote Leeu kan kruip.”Baie dankie, Kleine Muisie. Jy het vandag my lewe gered. Al is jy baie, baie klein, het jy my gered toe ek magteloos was. Ek is jammer dat ek gedink het dat jy te klein is om my te help. Ek sal vir jou en jou kindertjies ‘n groot geskenk gee.” Hulle was vir ewig vriende. Source: Connexions

Die Skilpad en die Haas

‘n Skilpad is ‘n dier wat baie stadig beweeg.Eendag sê die uitgeslape skilpad vir Haastige Hasie: “Ek wed jou ek sal jou wen as ons twee resies hardloop.” Die hasie kyk verbaas na skilpad en dink by homself: “Ek het seker nie reg gehoor nie. Glo hierdie trapsuutjies nou regtig hy sal my wen? Weet hy nie hoe vinnig ek kan hardloop nie? Hier is nie ‘n hond op hierdie plaaswerf wat my kan vang nie!””Nou goed”, sê Haas, “ons kan môre resies hardloop en dan kyk ons wie kom eerste by die wenstreep aan.”Die volgende oggend het al wat dier is bymekaar gekom om hierdie resies dop te hou.Skilpad en Haas staan gereed.”Op julle merke, gereed en weg is julle!” roep die olifant en hy blaas die fluitjie so hard dat dit deur die bos weergalm.Haastige Haas spring met ‘n vaart in die pad.’n Groot stofwolk agtervolg hom en hy verdwyn heeltemal daaragter.Skilpad stap maar voetjie vir voetjie aan.Hy is baie rustig en glimlag vir homself.Hasie dink toe dat hy genoeg tyd het om nou eers ‘n bietjie te rus en ‘n bietjie te eet.Hy gaan lê uitgestrek in die koelte van ‘n groot boom en begin knibbel aan die smaaklike, vars, groen grassies wat daar naby hom groei. Dit smaak heerlik, dink hy, en lê agteroor.Hy lê so lekker dat hy insluimer en vergeet van Ou Skilpad.Skilpad is bult-op en bult-af.Hy kyk nie regs nie en ook nie links nie.Hy hou net aan.Uiteindelik is hy twee tree van die wenstreep.Dis toe dat Hasie wakker skrik en onthou!Hy spring soos ‘n weerligstraal daar weg, maar te laat!Skilpad is oor die wenstreep!Al die diere juig en klap hande vir die wenner.”Jy sien”, sê Skilpad, “dit is waar wat hulle sê: HOE MEER HAAS, HOE MINDER SPOED. Jy het gedink jy is vinniger as ek en toe het jy te gerus geraak.”Skilpad stap weg met ‘n glimlag wat nou nog breër is.
AddThis Social Bookmark Button

Read Full Post »


Alida Bothma …Image: accu.or.jp
Alida Bothma an artist/illustrator of children’s books. Born in 1953. Studied at School of Art and Design, Technikon, Cape Town. Artist and art gallery owner. Started working as illustrator and designer at advertising agency in Cape Town. Exhibited water colour paintings at international exhibition in Germany in 1979.
The winning work is published in Afrikaans from Nasou via Afrika, South Africa, in 2004.

I loooooove this piece of art!

I came across Alida Bothma’s art when searching for a topic and then remembered how beautifully she used to illustrate children’s books in South Africa. In 2004 she was a runner-up in the Noma Concours Picture Book illustrations-award and I’m not surprised. I’m actually surprised that she wasn’t a winner…but all can’t be winners..lol! you have to take turns…so I guess it wasn’t her “turn” …

The Noma Concours for Picture Book Illustrations has been organised biennially by Asia/Pacific Cultural Centre for UNESCO (ACCU) supported by Noma International Book Development Fund. This Concours is to discover up-and-coming illustrators, graphic designers and artists in Asia (except Japan), the Pacific, Africa, Arab States, and Latin America & the Caribbean, to provide an opportunity at which they can present their works to offer incentives for their creative activities.
Source: http://www.accu.or.jp/noma/english/e_index.html

Outline
“Woordreise” means “word travels.” This is a collection of poems in Afrikaans. The first themes are “What next,” then “Writing Songs.” Next “Read it, speak it, eat it!” tries to encourage young people to use the Afrikaans language. Then, “Ballad, reports, and stories,” “Growing up,” and “The Big Bang of Love.” This is followed by poems about scary things. “Bitterbessie dagbreek” is a name of a well-known poem by Ingrid Jonker. The last poems are about birds, insects, and animals. See more awards on this link:

http://www.nomaaward.org/winners.shtml


Image: kalahari.net
Goue Lint My Storie Begint..(A book of verse for little children also Illustrated by Alida)

The Katrine Harries Award, originally the only and most prestigious award in South Africa for children’s book illustrations, but which had been dormant for the past nine years, will soon be awarded again.

Protea Boekhuis has kindly agreed to sponsor the Award on a continuous basis.The award that was made for the first time in the early 1960’s by the SA Library Association and later the South African Institute for Library and Information Science (SAILIS) has been awarded to South Africa’ s most well-known illustrators: Katrine Harries personally received the award twice before it was named after her. Thereafter illustrators such as Niki Daly, Joan Rankin, Alida Bothma, Cora Coetzee, Jeremy Grimsdell, amongst others, have received it, with Jude Daly finally receiving it in 1997 for Gift of the Sun.
Resource: http://scbwigauteng.blogspot.com/2007/09/katrine-harries-award-for-childrens.html

In 1997 her art was on display with other artists from South Africa in Belgium…see this link http://www.childlit.org.za/exantwerp.html

These two images immediately captured my attention! I think this old lady really feels “So Tired”…see my entry about “So Tired” yesterday, but not only tired, maybe depressed/sad too….or deeply morbid?
Deeply Morbid
by Stevie Smith

Deeply morbid deeply morbid was the girl who typed the letters
Always out of office hours running with her social betters
But when daylight and the darkness of the office closed about her
Not for this ah not for this her office colleagues came to doubt her
It was that look within her eye
Why did it always seem to say goodbye?

Joan her name was and at lunchtime
Solitary solitary
She would go and watch the pictures
In the National Gallery
All alone all alone
This time with no friend beside her
She would go and watch the pictures
All alone.

Read the rest of the poem here:

http://www.poetryfoundation.org/archive/poem.html?id=176218

Images from this link:

http://www.durbanville.info/alida_bothma/
Awards Alida has received

INTERNATIONAL:
1. Merit award: NOMA Concours (UNESCO), Tokyo, Japan 1994 – illustration in “Die Wit Vlinder by Corlia Fourie.
2. Bronze Medal and Runner-up award: NOMA Concours (UNESCO), Tokyo, Japan 2005 for a volume of poetry, Woordreise.
NATIONAL:
1. Katrine Harries Medal for illustration in 1985 for two books: All Everest’s Birds (Rona Rupert) and The Earth must be free (Pieter W. Grobbelaar).
2. M.E.R. Medal in 1988 for illustrations in the book Goue Fluit my storie is uit (compiled by Linda Roode).
3. ATKV Award for illustrators in 1993, 1997 and 2000 for the books Caty Collie Wobbles (Elsabe Steenberg), Stippe Stappe Stories, and Steweltjies na Wonderland (Hester Heese).

AddThis Social Bookmark Button

Read Full Post »

wolf en jakkals

T O Honiball


T O Honiball

Thomas Ochse Honiball was born on 7 December 1905 in Cradock. He attended school in Stellenbosch and did drawings for the school magazine. He studied architecture at the University of Cape Town (until 1926). In 1927 he continued to study commercial art in Chicago, where he was introduced to American cartoons. On his return to Cape Town in 1930 he worked in advertising and later as freelance caricaturist and cartoonist. From 1936 he worked for Nasionale Pers newspapers and in 1941 took over from DC Boonzaier as political caricaturist.

T.O. Honiball married Iona Boesen in 1934. They had four children.
Iona died in 1971. Honiball was married to Essie de Villiers – Dreyer in 1973. (Essie Honiball)
He retired in 1974 and held his first one man exhibition in Pretoria in the same year.
He continued to sketch political caricatures until 1978.

In 1977 he donated his Honiballiana – collections to Stellenbosch University and the National Library Museum (NALN – Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingssentrum) in Bloemfontein. In 1985 he bestowed his collection of political caricatures to the Nasionale Pers.
1986: Foundation of TO Honiball-Promosies
T.O. Honiball died on 22 Februarie 1990 in Montagu.

Source: HERE…and read on WIKIPEDIA more about him.

Image: http://farm1.static.flickr.com/78/247418341_9131adefc8.jpg?v=0

English readers: There’s an English story at the end of this post for you….! Do enjoy!

On this next link you can read about Afrikaans stories and there are some PDF’s to download about Stories/poems – in Afrikaans, mostly for use by teachers or parents doing homeschooling. The link will open in a new window.

http://chessaleeinlondon.wordpress.com/2008/09/26/storietyd-storytime/

Afrikaans Children’s stories are loaded with stories written about Wolf and Jackal. You can say It’s part of our culture…and almost our history. If you’re an Afrikaans speaking child and you don’t know about Wolf and Jackal-stories – written by PW Grobbelaar, you definitely have a H-U-G-E gap in your upbringing…and your culture… I can’t even think that it would happen, only if you’re now living in another country, yes, that’s possible…but then it’s your parents’ fault if you don’t know about these stories! In these stories, Jackal always plays the joke on Wolf….. We have the most wonderful stories about Wolf and Jackal and the most wonderful people to bring these stories alive to us and our children. One such a person was Dana Niehaus. Sadly, he passed away more than ten years ago…and we’re lucky to have his son, Danie! Danie is a singer and he’s got that wonderful personality his dad had too.  I’ve got a cd with some of these Wolf and Jackal stories where his dad tells those stories and would like to upload one favourite here later today. I just LOVE his way of retelling these stories. I used these stories with my grade 3 children in listening skills activities and they used to laugh more than they’d listen, so we all listened the story out first, laughed ourselves to bits and then the second time we sat with straight faces…- even though it was a bit hard – to listen to the story again…I’ve found a couple of stories on the internet…the source is at the bottom of this post…do enjoy them on the audio files too… luckily these stories are also in many other languages available! and they always have the most wonderful illustrated images and TO Honiball was one of the best to illustrate these books……...ok…now in Afrikaans…Ek hoop julle geniet hierdie stories en ek het gewonder, is daar enige Afrikaanssprekendes in die buiteland wat hulle tuis Afrikaans leer…ek sal graag van jou wil hoor as jy hier lees en jy een van hulle is…
Hier is een van Dana Niehaus se vertellings : Jakkals wil mos jok…van ‘n Bollie-plaat. Gepraat van “Bollie”…dis so jammer dat Huisgenoot die Bollie verander het na Bobo!! waar gaan die lewe heen!! ons arme kinders het net lief geword vir Bollie…en nou moet ons hoor dat Bollie nie meer bestaan nie! Bollie was so DEEL van onskultuur“…!! Further down in this post you will find more audio stories.

Jakkals en Wolf is honger


Audio file: Jakkals vertrou sy eie vrede nie

Jakkals vertrou sy eie vrede nie…
Die Mooiste Afrikaanse Sprokies
uitgesoek en oorvertel deur
PIETER W. GROBBELAAR

JAKKALS VERTROU SY EIE VREDE NIE
Op ‘n oggend snuffel Jakkals tussen ‘n klompie bome rond, toe hy Hoenderhaan op ‘n hoë tak gewaar.
“Môre, my liewe Haan,” groet hy vriendelik.
“Môre, Jakkals,” groet Haan. “En waar stap jy dié tyd van die oggend nog rond?”
“Ek soek ‘n bietjie ordentlike geselskap,” sê Jakkals vinnig. “Maar dis nie lekker om so kop in die lug te staan en praat nie. Kom sit liewers hier by my.”
“O nee,” antwoord Hoenderhaan. “Ek ken jou streke. As ek naby jou kom, eet jy my op.”
“Nog nooit nie!” roep Jakkals uit. “Het jy dan nie gehoor nie? Daar is vrede in Afrika onder al die nasies.”
“Koe-ke-le-koe!” lag Haan.
“Hoekom lag jy?” vra Jakkals.
“Nee, ek lag sommer vir al jou stories,” antwoord Haan. “En dan lag ek vir my eie storie ook.”
“Wat se storie is dit?” vra Jakkals.
“Gisteraand het Wildehond my bekruip,” vertel Haan. Toe moes ek die bome in vlug. Nou is Boer met sy honde op pad om my te soek. Ek kan hulle al sien aankom.”
“Nou ja, dan groet ek maar eers,” sê Jakkals skielik haastig.
“Hoekom wil jy al loop Jakkals?” vra Haan. “Ons gesels nou eers lekker. Jy is tog seker nie bang vir die honde nie. Daar is mos vrede in Afrika.”
“O ja,”‘ antwoord Jakkals, “maar die vraag is of die onnosele honde daarvan weet.” En hy draf vinnig weg.

Sop

Die Mooiste Afrikaanse Sprokies
uitgesoek en oorvertel deur
PIETER W. GROBBELAAR

Die Boesmans het die dierewêreld fyn deurgekyk. Daarom is Leeu vir hulle die sterke, Wolf soos Hiëna dikwels genoem word ‘n wreedaard, en Jakkals ‘n lafhartige bedelaar.

Wolf het ‘n ver pad geloop om by sy broer te gaan kuier. Nou is hy honger en dors. In die veld kry hy Leeu wat aan ‘n sebra lê en eet. ‘n Entjie weg sit Jakkals vir ‘n bietjie oorskiet en wag.

Naand, Leeu,” sê Wolf vriendelik.

“Mmm,” sê Leeu, en hy kraak ‘n murgbeen oop.

Wolf gaan op sy hurke sit. “Hoe lyk dit, nooi jy my dan nie om ‘n stukkie saam te eet nie?”

“Ja, ja!” sê Jakkals gretig.

“Bly stil!” sê Wolf, en Jakkals gee ‘n paar tree pad.

“Nee,” sê Leeu, en hy skeur aan die boud se sagte vleis.

“Net so ‘n bietjie soppies om op te lek,” vra Wolf. “Ek is baie dors.”

“Ek lek my eie sop,” sê Leeu.

“Net ‘n ou murgbeentjie om af te eet,” soebat Wolf.

“Dè, vat dan!” sê Leeu, en hy gooi vir Wolf die been wat hy nou net self droog gesuig het.

“En wat van my, Leeu ? ” vra Jakkals met ‘n huilstem.

“Trap!” sê Leeu, en hy mik met sy voorvoet.

Jakkals verskuif nog ‘n entjie verder weg.

Wolf vat die been, en hy kou daaraan asof hy tog te lekker kou, en
hy suig daaraan asof daar baie te suig is. Toe staan hy op. “Baie dankie, Leeu,” sê hy. “Ek sal sulke vriendelikheid nie vergeet nie. Kom eet gerus môreaand ‘n bietjie sop by my.

“Dankie, ja,” sê Leeu, en hy lek al klaar sy lippe af, want hy weet Wolf se maats is dood as dit by sop kook kom.

“Dankie, ja!” sê Jakkals asof Wolf hom ook genooi het, en hy gaan lek die droë been af wat Wolf laat agterbly het.

Agter die bultjie kom Wolf op ‘n volstruis af. Dis net vere en voete, en toe begin Wolf weglê. Die stuk wat oorbly, sleep hy saam huis toe. “Eet julle maar die vleis, ” sê hy vir sy vrou en kinders. “Laat bly net die bene vir my.”

Die volgende dag sit Wolf twee potte op die vuur vir die volstruissop. Die een pot haal hy betyds af om koud te word, maar die ander pot hou hy kookwarm.

Dis ook nie te lank nie, of hier kom Leeu aan met Jakkals op sy spoor. “Hoe lyk dit met daardie sop waarvan jy gepraat het, Wolf?” vra Leeu.

“Ja, hoe lyk dit met die sop?” vra Jakkals.

“Kom sit maar hier in die ry,” sê Wolf, en hy beduie waar sy vrou en kinders al wag.

Vrou Wolf hou haar mond oop, en Wolf gooi in, maar dis van die koue pot s’n. So gaan hy van kind tot kind, en hulle drink tog te lekker. Maar toe hy by Leeu en Jakkals kom, skep hy twee bekers van die vuurwarm sop uit.

“Maak wyd oop!” sê hy, en hulle maak so.

Toe gooi hy.

Leeu wil nog sluk, toe spu hy al dat die sop met so ‘n wye boog staan. “Sjoe, vriend Wolf,” sê hy kortasem, “maar jou sop is vandag darem kwaai.”

“Dis van ‘n volstruis se bene,” sê Wolf. “Dié voël kan mos so kwaai skop. Wil jy nog ‘n bietjie hê?”

“Nee, dankie,” sê Leeu, “ek dink ek loop maar weer.”

En Jakkals? Hy kan nie insluk nie, want dis te warm. En hy kan nie uitspu nie, want hy is te bang vir Wolf. Daarom sit hy so met die trane wat oor sy wange loop. Maar toe Leeu wegdraf, draf hy saam, en hy maak sy mond agter ‘n bossie leeg. En nou nog as Jakkals so in die maanskyn wag dat Leeu klaar moet eet, en hy dink aan daardie sop, dan begin hy sommer van nuuts af huil.

Luister maar mooi.

“Kwaai sop!” tjank Jakkals. “Volstruissop! Volstruissop met ‘n skop!”

Vat hom Jakkals!

Die Mooiste Afrikaanse Sprokies
uitgesoek en oorvertel deur
PIETER W. GROBBELAAR

VAT HOM, JAKKALS!
Deur hul aanraking met mekaar, het die sprokies van die verskillende rasse so vermeng dat ‘n mens soms nie weet waar die Boesman storie ophou en die Hottentot invloed begin nie om van die invloed van wit en swart mense nie eens te praat nie. Maar die belangrikste bly die verhaal self.
i. Ryperd
Jakkals is kwaad vir Hasie, want hy het stories by vrou Jakkals gaan aandra, en nou het sy haar man die huis belet. Maar Hasie het baie planne. Op ‘n dag hoor hy Jakkals suutjies in die paadjie draf. Toe gaanhy in die bossies en kreun.
“Ha! nou het ek jou, Haas,” sê Jakkals, en hy wil net spring, maar Hasie antwoord met ‘n swak stem: “Vat my maar, Jakkals. Ek is te siek om te vlug. Tel my op jou rug, dan dra jy my huis toe.”
En Jakkals dink dis glad nie so ‘n slegte plan nie. Nou sal sy vrou sommer weer vir hom goed word as hy met ‘n lekker stuk haasvleis daar aankom. Jakkals laat loop in die paadjie af, en Hasie moet net klou.
Jakkals, Jakkals!” roep hy later, “Die vlieë pla baie. Pluk tog vir my ‘n taaibostakkie dat ek hulle kan wegjaag.”
“Ai, jy is lastig,” sê Jakkals, en hy gaan pluk maar.
Toe hulle nog van ver af na Jakkals se huis toe aankom, staan sy vrou al op die stoep om te kyk wat haar man hier kom soek. “Vrou, vrou!” roep Jakkals. “Ek het vir jou ‘n lekker vet haas gebring.”
Maar kyk, nou sit Hasie regop, en die pyne is skielik uit sy lyf, en die taaibostak is ‘n lat. “Vrou, vrou!” koggel hy Jakkals. “Ek het vir jou ‘n lekker vet jakkals gebring!” En die lat gesels oor Jakkals se blaaie, en Jakkals bokspring en galop. Toe wip Hasie van sy rug af en verdwyn lag lag in die bossies.
“Nee, so ‘n treurige man wil ek nie hê nie,” sê vrou Jakkals. “Waar het jy al van ‘n jakkals gehoor wat hom deur ‘n haas laat ry? Maak dat jy wegkom hier voor my oë!”

ii. Die Byekerk
Hasie hardloop na die berg se kant toe, en daar sien hy ’n bynes diep in ‘n klipskeur. “Ai!” sê Hasie:
Lekker is lekker,
en goed is goed
en die beste lekker
is heuningsoet!”
En Hasie druk sy kop diep in die skeur om die nes by te kom, maar hy het nie geweet dat Jakkals al weer spoorsny nie. Hy sit nog so, toe Jakkals hom aan die hakskeen gryp. “Ha! nou het ek jou, Haas,” sê Jakkals, en hy wil hom sommer sy tande laat proe.
Maar Hasie het klaar geskrik en ver gedink. “Sjuut, Jakkals,” sê hy. “Kan jy nie hoor my vriende hou kerk nie?”
“Waar?” vra Jakkals nuuskierig.
Hier in die klipskeur,” sê Hasie. “Ai, hulle sing tog te pragtig!”
“Laat ek hoor, sê Jakkals, en hy druk sommer in. Dan trek hy sy kop weer uit en sê: “Nee wat, hulle kan nie sing nie. Dis net brom brom brom, al op dieselfde wysie.”
Hulle is seker moeg,” sê Hasie. “Steek ‘n bietjie ‘n stok daar by die voordeur in dat hulle weet ons is hier. Dan moet jy hoor.”
En Jakkals gryp ‘n stok, en hy werskaf in die klipskeur rond, en toe druk hy sy kop in om goed te luister.
Nee kyk, dit was ‘n sonde. Die bye mors met Jakkals; hulle verniel hom; hulle steek hom byna dood. Hy spring om en hardloop, maar die bye het nie tyd nie. Dis net zoem tjiek! “Eina!” Zoem tjiek! Zoem tjiek! Zoem tjiek! “Eina! Eina! Eina!”
Hasie lê soos hy lag. Hy rol soos hy lag. Hy maak hom eintlik seer. Nee, Jakkals sal hom nie gou weer pla nie.

iii. Vat Hom, Jakkals!
Maar Hasie is glad te gerus. Sing sing in die paadjie. Wirts warts om die bossies. Kyk nie waar hy loop nie; trap nie waar hy kyk nie. Woep! daar sit hy. Jakkals het voëlent aan ‘n stomp gesmeer en dit in die paadjie neergesit. Hasie spook, maar hy sit al hoe vaster. Hy ruk en pluk en skree.
Jakkals kom tussen die bossies uit. “Ha! nou het ek jou, Haas!” sê hy. Sy lippe is nog altyd skeef geswel van die bysteke sodat dit lyk asof hy nie kan ophou lag nie.
Hasie word stil. Ja, jy het my, Jakkals,” sê hy. “Nou kan jy my maar opeet. Dis net jammer om so dorstig te sterwe. Ek was juis op pad rivier toe.”
“Nee, ons kan ‘n bietjie gaan drink,” sê Jakkals, wat hom heeltemal droëtong gehardloop het om die strik vir Hasie reg te kry. Hy pluk Hasie los van die voëllym af, gooi hom oor sy skouer en stap af na die drinkplek toe.
Ai, hoe stil en blink is die water nie. Jakkals laat sy kop sak om te drink. Maar kyk die ongeskik! Hierdie ander jakkals druk sommer sy snoet tussenin. “Gee pad!” brom Jakkals.
“Wat is dit nou, Jakkals?” vra Hasie agter sy skouer.
Kyk self,” sê Jakkals, en hy sit hom neer. En: “Staan soontoe!” sê hy vir die ander jakkals wat hom al weer beskou.
Hasie sien dadelik dat Jakkals met sy eie weerkaatsing baklei, maar hy sê niks nie.
“Loop weg hier!” sê Jakkals vir die derde maal, en hy wys tande, maar die waterjakkals wys terug.
Moenie so met jou laat speel nie!” roep Hasie. “Kyk hoe staan daardie ander dier se mond soos hy jou uitlag. Vat hom, Jakkals!”
Toe Jakkals gryp, gryp die ander jakkals ook. Toe Jakkals duik, is hulle doems! al twee binne in die water. Toe Jakkals verdwyn, is alles weg.
“Ha ha ha!” lag Hasie:
Kwaai is kwaai,
en kwaai se voet:
ou Jakkals soek
sy eie bloed!”
En toe Jakkals hangstert uit die water klim, sing Hasie al ver in die paadjie af.

Audio file: Vat hom Jakkals!

Antjie Somers

Die Mooiste Afrikaanse Sprokies
uitgesoek en oorvertel deur
PIETER W. GROBBELAAR

ANTJIE SOMERS
As paaiboelie het Antjie Somers geen gelyke in Afrikaans nie. “Oppas vir Antjie Somers. Hy sal jou in sy groot sak stop!” is ‘n dreigement wat baie geslagte kinders soet gehou het. “Hy“, ja, want Antjie Somers was natuurlik eintlik ‘n man. Hier volg een van die talle maniere waarop die verhaal vertel word.
Andries Somers was ‘n voorman onder die Strand se vissers. Wie kon soos hy ‘n treknet vasvat? Wie ‘n spaan met hom laat sak? Nee, niemand nie. En dapper! Waar iemand in gevaar gekom het, was Andries Somers eerste by. Nes ’n see-eend kon hy swem, en talle drenkelinge het hy land toe gebring as die ander al lankal moedverlore was.
Maar afguns is daar altyd, en skoorsoek is g’n kuns nie. Eendag op die strand pak ‘n klomp vissers hom. Andries laat nie met hom speel nie. Hulle kantel voor sy vuiste. Maar een bly te stil lê waar sy kop ‘n klip gevang het. Andries moet vlug, anders hang die mense hom dalk op. Hy kry ‘n sisrok van sy suster. Hy bind ‘n kopdoek om. Hy haak ‘n mandjie oor sy arm. Toe kies hy koers, diep na die binneland.
Op ‘n plaas agter die berge gaan verhuur hy hom. En hy werk weer soos net hy kan. Van die voordag staan hy bak tot dit laat word in die aand. Wingerd spit of pars of mis ry maak nie saak wat hulle doen nie. Andries Somers word die voorman op die plaas.
Maar die afguns het ore en ‘n storie baie tonge, en voor lank skinder die mense kliphard onder mekaar.
“Vertel ons,Andries, van die sisrok wat jy in jou huis wegbêre,” por die ene.
“En die kopdoek, Andries Somers ? Of is jou naam dalk eintlik Antjie?” pla ‘n ander.
Antjie Somers! Antjie Somers!” koggel hulle.
Andries Somers laat sy kop sak, en hy maak of hy nie hoor nie, want naderhand kom daar weer nuwe rusie. Maar die derde dag toe kan hy hul geterg nie meer verduur nie. Daardie aand pak hy sy bondel, en hy maak dat hy daar wegkom.
Nooit weer keer Andries terug nie. Nêrens slaan sy spoor weer uit nie. Hy het soos ‘n gees verdwyn.
Maar al meer vertel die kinders wat saans teen die berg gaan hout soek van ‘n ou vrou wat hulle verjaag.
“Sy het ‘n rooi kopdoek,” sê een kind.
Sy het ‘n sisrok met groot strepe.”
“Sy het ‘n lang mes.”
“En ‘n mandjie.”
“En ‘n streepsak oor haar skouer.”
“Sy wil ons vang en in haar sak prop!” kerm hulle.
En die grootmense skud kop. “Dit is daardie Antjie Somers,” sê hulle onder mekaar.
Andries Somers raak vergete: dapper Andries, flukse Andries, Andries wat altyd kon voorvat. Maar een storie word al luider en geslagte lank herhaal: “Antjie Somers! Antjie Somers, Antjie Somers gaan jou vang!”

Audio file: Antjie Somers

Source: http://www.logoslibrary.eu/pls/wordtc/new_wordtheque.w6_start.doc?code=196&lang=af
This next story….comes from this site…:

http://students.ou.edu/F/Christine.R.Frederiksen-1/Mythology%20Story%20Two.html

Once upon a time there was a Wolf and a Jackal walking down the road that led to town. As they were walking, they found a wagon on the side of the road. The Jackal and the Wolf decided to see what was in the barrels that were on the wagon. They couldn’t believe their eyes! It was butter.
So the Wolf and the Jackal sat there for a moment just looking at their discovery. They couldn’t figure out how to get those big barrels off the wagon and take them home. They talked about it and decided that the Wolf would go to the front of the wagon and play dead. Then when the farmer loaded his body in the wagon and drove off, he would quickly roll one of the barrels off the wagon. The Jackal would go hide in the tall grass and wait.
The farmer came back and saw the Wolf lying on the ground in front of the wagon. He took his donkey whip and whipped the Wolf a couple times to make sure that he was “dead”. He then picked up the Wolf and put him in the wagon.
(Their plan was really working. I bet that whip really hurt the wolf. Sometimes when people are naughty they get spankings. I one time got spanked with some bamboo. I will never be naughty again).
When the farmer started driving away, the Wolf pushed the barrel off the wagon and up ran the Jackal. He took the barrel to the side of the road. A few minutes later, the Wolf jumped off the wagon and made his way back to the barrel and the Jackal. The wolf couldn’t wait to dig into the butter. He was so hungry, but the Jackal insisted that they wait. He told that Wolf that fresh butter will make you die if you eat it. He told him that they would have to let it get ripe. The Wolf was so disappointed. They then made their way back home, excited about what they had found.
Well a few days later the wolf couldn’t keep his mind off the barrel of butter, so he ran to the Jackals house and asked, “is the butter was ripe yet?” The Jackal replied, “Umm, to tell you the truth, Wolf, my wife just had a baby. We named him Good Start. I am more worried about getting him baptized than I am about the butter. Why don’t you come back by in a couple of days and then we will check on the butter.” The wolf agreed and went on his way.
(Did you know that the Jackal was really in his house eating all the butter? His wife really didn’t have a baby).
A few days later the Wolf ran to the Jackal’s house. He was pounding on the door. The Jackal came running to see who it was. “Oh, Wolf, you scared me to death. I thought I was being robbed,” said the Jackal.
The Wolf replied, “I want to go check on the butter and I want you to come!” The Jackal snarled back, “Well, I have some bad news. My wife just gave birth to two more sons, so I am off to get them baptized. We named then First Hoop and Bottom of the Barrel.” The Wolf was even more mad and he was more hungry for the butter. The Jackal promised that tomorrow they could go get the butter.
That night the Wolf couldn’t sleep because he was so excited. The Jackal had been waiting for him when he got there. They ran to the barrel only to find that the butter was gone. The Jackal blamed the Wolf and the Wolf blamed the Jackal for eating all the butter and not sharing. They began to fight. The Wolf was much bigger than the Jackal and could win the fight easily. The Jackal screamed to stop the fight. He made a suggestion about how they could find out who ate the butter. He said, “We will both go lie on those rocks and take a nap. The sun will make us warm and we will sweat out the butter. When we awake from the nap we will see who has butter on him.” The Wolf that this was a great plan because he knew he hadn’t eaten any of the butter.
(Did you know that you really can’t sweat out butter?).
Well, the Jackal really didn’t sleep. He just lay there waiting for the Wolf to go to bed. He then ran over to put the rest of the butter on the Wolf’s body. A few minutes later the Wolf woke up and looked at the Jackal. They looked at each other and the Wolf had butter everywhere. The Wolf knew that he really hadn’t eaten any butter, but the Jackal insisted that he had. The melting butter around his mouth proved it. The Jackal was so mad they didn’t speak for days….The End.

Tyl Uilspieël Storie

Uilspieёl neem die dorp op horings

Op ‘n dag sê Tyl vir sy ma: “Ek gaan op ‘n tou loop soos hulle in die sirkus doen.”Wat makeer jou?” vra sy ma, verskrik .“Jy sal afval en jou nek breek.”

“Nee Ma, ek oefen lank reeds in die geheim op ons solder om op ‘n tou te loop. As ek dan ook boonop soos ‘n hanswors aantrek, en grappies maak, sal ek twee keer soveel geld maak.”

“En as jy afval?” vra sy ma benoud.

“Toemaar Ma, ek sal nie val nie, vir die veiligheid sal ons ‘n matras onder sit. Ek het reeds vir my maats belowe om môre vir hulle ‘n vertoning te lewer. Ek gaan ‘n tou bokant ons venster vasmaak, en dan weer oorkant die straat aan die bure se huis.”

“Ag Tyl, waarom is jy tog so stout?” sug sy ma, Maar hy steur hom nie aan haar nie. Hy het die tou gespan en daarop geklim.

As hy maar geweet het van die plan wat die bure in die mou gevoer het, het Tyl dit sekerlik nooit gewaag nie. Omdat hulle vir hom kwaad was oor die poets wat hy hulle vroeër gebak het, het hulle ‘n plan beraam om hom in eie munt terug te betaal.

Net toe Tyl op die tou op sy een been gaan staan en sy arms uitsteek om sy balans te behou, sny die bure se kinders skielik die tou af en daar tuimel hy neer. Gelukkig het hy op die matras geval, maar vir dae lank kon hy skaars sit of loop. Terwyl hy daar op die matras op sy rug lê, het hulle hom lekker uitgelag en gespot. Uilspieël het gemaak of hy hulle nie hoor nie, maar in die stilligheid het hy gedink: “Toemaar, ek sal julle terugkry.”

‘n Paar dae later kondig hy aan dat hy op die mark ‘n tweede vertoning gaan gee. Die dorp se mense is almal daar om die pret te aanskou. Uilspieël se vriende kom almal hand gee en sê met ‘n spotlaggie: “Ons hoop dat dit hierdie keer beter met jou sal gaan.”

“O, julle gaan verstom staan oor al die wonderlike toertjies wat ek vandag gaan uithaal,” belowe die voornemende koorddanser. “Maar voor ek begin, moet julle my help. As die toeskouers elkeen hul linkerskoene uittrek en vir my aangee, sal ek vandag sorg vir heerlike pret.”

Ewe onnosel voldoen die mense aan sy versoek en kort voor lank het Tyl ‘n hele klomp skoene bymekaar. Hy ryg hulle almal met ‘n tou aanmekaar en klim bo-op een van die hoë pale waaraan die tou vasgemaak is. Hy gaan sit op die paal en waai vrolik vir die mense.

“Toe nou,” skree die toeskouers ongeduldig. “Begin nou met jou grappies. Hoekom het ons dan ons skoene vir jou gegee?”

“O, ek wil hulle eers sit en bekyk,” skreeu Uilspieël bo van die paal af. “Hier is ou Ryk Soul se flentertoiings wat al seker honderd maal versool en gelap is. Dit is ‘n skande vir so ‘n ryk man. Hierdie blinkleer stewel behoort seker aan Fanie Fyntrap. Ek wonder of hy al ooit daarvoor betaal het.”

Een vir een bekyk hy die skoene soos ‘n bobbejaan. Die toeskouers word al kwater vir hom. Elkeen is doodbenoud dat sy skoen aan die beurt sal kom. “Ons was gekke om ons skoene vir die mannetjie te gee”, dink hulle.

Maar Tyl geniet homself gate uit. “Aan wie sou hierdie skeefgetrapte, slordige ou stewel behoort?” skreeu hy. “Tog nie aan Meester nie? Wat moet die skoolkinders van hom dink? En hierdie skoentjie met die fyn spitsneusie? Hoe sou Ellie Platvoet ooit haar breë platannas daarin kry?”

“Gee terug ons skoene!” skreeu die toeskouers woedend.

“Dê, vat julle toiings!” sê Uilspieël meteens, en hy laat die skoene soos reën op die mense val.

Almal koes en elkeen probeer weer om sy eie skoen in die hande te kry. Dit tel op en pas aan vir ‘n vale. Een ruk ‘n skoen uit die ander se hande. Hulle skel en raas en slaan onder mekaar dat die stof so staan. Die hele markplein is in rep en roer.

Maar wat doen Uilspieël? Hy sit daar bo-op die paal en hou sy maag vas soos hy lag. “’n Mooier konsert sou ek nooit kon gee nie!” skreeu hy. “Julle behoort my te betaal. Ek het lanklaas soveel pret gehad.”

Eers nadat almal terug is na hul huise, het Uilspieël vinnig van die paal afgeklim en die hasepad gekies na sy eie huis voordat die ander seuns hom in die hande kon kry.

Deur iets van die skoen te sê, het Uilspieël eintlik iets van die persoon gesê aan wie die skoen behoort. Stem julle saam dat ons haarstyle en kleredrag dinge van onsself verklap? [Source: cnx.org]

AddThis Social Bookmark Button

Read Full Post »


Image: allposters.com

I think dogs are wonderful animals and really your closest friend. We’ve had several breeds of dogs as pets in South Africa and I can’t make up my mind about the best breed, but I think, if I really have to choose a favourite, which is of course very difficult as I loved them all so much, then it should be Jackie…our last doggie, she was a cross between a fox terrier and a Jack Russel. She had some more Jack Russel “blood”  and ways of doing things/manners. We used to have a few foxterriers on the farm, so that’s why I know she had some little more JR-manners…but do take  a look at her on this pic! She was sooooooo cute!! and sooooo clever! She loved raisins and when I discovered that…very early after we’d rescued her from a plot, I taught her to stay, sit and paw in one night! It tookme about 30 min…and that’s really no joke!… – of course with the help of the raisins!! This little basket she’s in, was her favourite to chew for those baby teeth! and you can see how much  she loved to be in it! In this pic you can see that she spotted something and was looking at it…I think it was the hoopoe …as there was always one near the house…she never chased any bird/cat, but could sit and watch them for hours…she reminded me about the Afrikaans Chidrens’ story I’ve read to children in school, the book’s title is “Koningskind” and it was translated into English with the title  “Prince”…if you can get hold of this book..about an English Bull dog…written by Anita du Plessis, you should do so, as it is written from the dog’s point of view and you will laugh yourself into stitches when reading it! If I ever have to get another dog, it will surely  be a Jack Russel. When we got her as a pup, many people warned us, because of their behaviour. Maybe because she was a cross, she was more “well-behaved”…but I always say — and I think I’m right! – that pets are like your children. If you discipline them, they are lovely…but if not…well, you have to suffer the consequences then… and I’ve seen people on TV with their pets and they way their pets behave and if you look at the people, the way they speak and behave, well, then you know why they have all  those troubles with their pets! I can truly say that none of our pets had ever caused us any trouble of any kind. Give your pet the love they need and they will be those “dream” pets!


Jackie as a pup on the bed! her favourite spot to take a nap!

This pic is one I’ve found on the internet and this is what our foxie looked like when I was a child…Scotty…and we had one before him, Spotty! This is now a dog you can trust! Scotty used to spend hours with me in the mountains…on the farm…he used to LOVE it when we went for a jog during the evenings…he was going crazy and would run up and down the room when I was getting my trainers or “tekkies” like we use to say in Afrikaans.

greyfriars
Image: historic-scotland.gov.uk
Please click
HERE to read my post about Grey Friars Bobby and how he looked after his master, even after his death! There was also a movie about Bobby! Another book I couldn’t resist…but do read my post about this book…it’s worth reading about the history so many people – even in England – don’t know about!

Oor die boek: Koningskind…deur Anita du Plessis..
In hiedie verhaal wil Keiser, die naam van die hond, baie graag “goed bedoel” met als en hy probeer “help” waar hy kan, alhoewel hierdie “help” nie altyd positiewe gevolge het nie. Koos, die kat, het hom ‘n paar keer gekrap en Keiser ervaar dit as “steek met daardie drade”… wat dit skreeusnaaks laat klink…een hoofstuk wat ek baie amusant gevind het, was die hoofstuk oor “Kalkoene, katte en Kerk”.. Keiser het altyd vir die kalkoene gekyk en met die tyd het hulle groter geword, maar eendag het een uitgekom en hy het probeer “help” deur die kalkoen te vang… maar hy het ook geglo dis al sy “gekykery” wat hulle laat “groot” word het…dan die Kerk…daardie episode was ontsettend snaaks…die dominiee met sy “lappe” wat swaai as hy preek en Keiser wat die “gehuil” probeer stilmaak…wel, ek gaan niks meer sê, kry die boek en lees dit…kinderboek of te nie! Dit verryk jou siel! Ek het hierdie boek vir 9-11 jariges voorgelees met trane in my oë soos ek gelag het.. op party plekke kon ek nie eens lees nie, want soos ek vooruit sien wat ek moes lees, het ek myself ‘n papie gelag …natuurlik sit die kinders dan en giggel-giggel-lag-lag….maar weet nie waaroor nie…want ek het nog nie gelees wat so erg snaaks was nie…..hahaha…

“A book entitled “Koningskind” by Anita du Plessis won first prize in the “Daan Retief “children’s book competition. The book was also translated into English under the title Prince. It tells the story of how a bulldog pup joins a family as a gift to a little girl. Out of the 67 entries received the three judges agreed that his adventures, as told by himself, made for an unforgettable read.”..from… chakabulldog.co.za

 

red indian in the cupboard

The  Indian in the cupboard. – Afrikaans title: Die Rooihuid in die kassie

Synopsis
Three bestselling stories about Omri, and his friend Patrick, who turns his plastic Red Indian, Little Bull, into a real miniature person. The Indian in the Cupboard Who’d want a boring little plastic Red Indian as a birthday present? Omri doesn’t — until his brother gives him a very special cupboard which can make the Indian come alive…Return of the Indian Omri is unexpectedly reminded of his beloved Red Indian, and can’t resist making sure he’s still all right. But when he opens the cupboard door Little Bull is wounded, nearly dead, and Omri must find help. The Secret of the Indian Omri’s friend Patrick goes back in time to the Wild West, and keeping the secret safe becomes even more difficult for Omri…

Die verhaal van Omri is ook in Afrikaans verkrygbaar en as jy kinders het wat lief is vir lees, ouderdom 8-11/12…dan moet jy vir jou “Die Rooihuid in die kassie” kry…deur LR Banks. Daar het sowat ‘n paar jaar gelede ‘n film gedraai met die Engelse titel, ek weet nie wie van julle het die film gaan sien nie. Ek het NIE, want my ondervinding met die films is dat dit terleurstellend is, die boeke is gewoonlik baie snaakser. My kinders het dit gesien en dit was wat hulle bevestig het. Dieselfde het gebeur met “Skaapvark” – “Sheep pig”.. ek het die boek vir kinders voorgelees laaaa…nk voor die film en ek was vreeslik terleurgesteld toe ek die film sien. Daarna het ek weggebly van films as ek reeds die boek gelees het. “Skaapvark” is baie snaakser as die Engelse boek ook. In hierdie boek, “Die Rooihuid in die kassie”, kry Omri ‘n “charm” as ‘n geskenk by ‘n maat en ontdek ‘n kassie waarin hy dit kon sit. Sy broer kry ‘n sleuteltjie wat toevallig hierdie kassie oop-en-toe kon sluit…en dit is daar waar die pret begin! Kry die boek en lees homself! – as jy nog die film gesien het nie, moenie!! kry eerder die boek…

On THIS LINK - on my blog – you can read about other childrens’ books I’ve blogged before  and books written by Dalene Matthee…her books translated into English and her target group  is more the adult audience …

where-the-wild-things-are

Please click HERE to listen to the BBC program about “Where the wild things are”.

This book is really a MUST-have if you have little children…and I’ve bought it myself again…here in London…as I can’t resist a good book, even if it’s chidren’s books…which any teacher can’t go without…if you teach primary…

Who the Wild Things Are (30 min)
Broadcast on Radio 4 Tue 24 Jun – 11:30

Philip Glassborow explores the origins of Maurice Sendak’s classic children’s book Where the Wild Things Are. Featuring readings by Henry Goodman and Jewish Klezmer music.
Click
HERE  for program the program information.

AddThis Social Bookmark Button

Read Full Post »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 189 other followers